بررسی رابطه هوش و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان: رویکردی نظری و کاربردی

هوش از مهم ترین سازه های روان شناسی تربیتی است که همواره به عنوان یکی از پیش بینی کننده های اصلی پیشرفت تحصیلی دانش آموزان مورد توجه قرار گرفته است. با تحول در نظریه های هوش، این مفهوم از دیدگاه تک بعدی به رویکردهای چندبعدی گسترش یافته است. هدف پژوهش حاضر، تبیین نقش انواع هوش (شناختی، هیجانی و چندگانه) در پیشرفت تحصیلی و بررسی عوامل میانجی این رابطه است. یافته های نظری نشان می دهد که اگرچه بهره هوشی با عملکرد درسی همبستگی مثبت دارد، اما متغیرهایی مانند انگیزش، خودتنظیمی، حمایت خانواده و کیفیت آموزش می توانند شدت این رابطه را تغییر دهند. نتایج این بررسی حاکی از آن است که رویکرد جامع به هوش و شناسایی استعدادهای متنوع دانش آموزان می تواند موجب بهبود عملکرد تحصیلی و کاهش افت درسی شود.

کلیدواژه ها:

هوش ، پیشرفت تحصیلی ، هوش هیجانی ، هوش چندگانه ، تفاوت های فردی