بازآفرینی یادگیری در دوره ابتدایی: نقش محیط های تعاملی پویا در فعال سازی شبکه های شناختی و هیجانی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف واکاوی نقش محیط های تعاملی پویا در تحول یادگیری دانش آموزان دوره ابتدایی انجام گرفته است. در سال های اخیر، تغییر نگرش نسبت به نقش معلم، دانش آموز و محیط آموزشی سبب شده تا شیوه های تعاملی، مشارکتی و فعال محور جایگزین الگوهای سنتی و معلم محور شوند و با فراهم آوردن تجربه های چندحسی، معنادار و مبتنی بر همکاری، زمینه رشد شناختی، هیجانی و اجتماعی کودکان را تقویت کنند. در این مطالعه با تحلیل مفاهیم مرتبط با یادگیری فعال، تعامل آموزشی، پویایی کلاس درس و مشارکت دانش آموزان، تلاش شده است نشان داده شود که روش های تعاملی با ایجاد فرصت برای بیان نظر، کاوش مسئله، حل خلاقانه موقعیت های واقعی و تعامل سازنده با همسالان، موجب افزایش عمق یادگیری، انگیزش درونی و ماندگاری مطالب می شوند. نتایج مرور مبانی نظری و پژوهش های پیشین حاکی از آن است که یادگیری تعاملی به عنوان یکی از موثرترین رویکردها در آموزش ابتدایی، نه تنها عملکرد تحصیلی دانش آموزان را بهبود می بخشد، بلکه به رشد مهارت های ارتباطی، تفکر انتقادی و خودکارآمدی آنان نیز یاری می رساند. بر این اساس، پیشنهاد می شود سیاست گذاران و معلمان با بازنگری در برنامه درسی، چیدمان کلاس و راهبردهای تدریس، زمینه ساز افزایش تعاملات سازنده در فرایند یاددهی–یادگیری شوند.

کلیدواژه ها:

یادگیری تعاملی ، آموزش ابتدایی ، مشارکت دانش آموز ، یادگیری فعال ، توسعه شناختی