بررسی تاثیر روش تدریس فعال (همیاری) بر اشتیاق تحصیلی در دانش آموزان ابتدایی

هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر روش تدریس فعال (همیاری) بر اشتیاق تحصیلی در دانش آموزان ابتدایی در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود. جامعه آماری پژوهش کلیه دانشآموزان دوره دوم ابتدایی شهر گنبدکاووس در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود. با توجه به این که گروه های ۳۰ نفره را به عنوان حداقل نمونه معتبر و علمی در طرح های آزمایشی پذیرفته شده اند، در طرح های نیمه آزمایشی معمولا دو گروه ۳۰ نفره کفایت آماری دارد و با توجه به این آزمون تی و کواریانس قابل اجرا است (سیدمحمدی، ۱۳۹۵). بر این اساس با توجه به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای ۶۰ نفر انتخاب و برای تحلیل مورد استفاده قرار گرفت. به این صورت که ابتدا شهر گنبدکاووس به ۵ قسمت شمال، جنوب، شرق، غرب و مرکز تقسیم و از هر قسمت یک مدرسه انتخاب و دانش آموزان دوره دوم آن مدرسه مورد بررسی قرار گرفتند. برای جمعآوری دادهها از مقیاس اشتیاق تحصیلی فردریکز (۲۰۰۴) استفاده شد. ابزارهای آماری تشامل آزمون تحلیل کواریانس تکمتغیری و آزمون t برای مشخص شدن اثر متغیر مستقل بر روی متغیرهای وابسته استفاده گردید. نتایج نشان داد که روش تدریس فعال (همیاری) بر اشتیاق تحصیلی در دانشآموزان دوره دوم ابتدایی شهر گنبدکاووس تاثیر مثبت و معناداری دارد.

کلیدواژه ها:

روش تدریس فعال ، اشتیاق تحصیلی ، دانش آموزان