بررسی تاثیر روش تدریس فعال همیاری بر مهارت های اجتماعی دانش آموزان ابتدایی شهر گنبدکاووس

هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر روش تدریس فعال همیاری بر مهارت های اجتماعی دانش آموزان ابتدایی شهر گنبدکاووس بود. جامعه آماری پژوهش کلیه دانشآموزان ابتدایی شهر گنبدکاووس در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود، که تعداد آنان ۱۲۳۳۵نفر بود. با توجه به این که گروه های ۳۰ نفره را به عنوان حداقل نمونه معتبر و علمی در طرح های آزمایشی پذیرفته شده اند، در طرح های نیمه آزمایشی معمولا دو گروه ۱۵ نفره کفایت آماری دارد و با توجه به این آزمون تی و کواریانس قابل اجرا است. بر این اساس با توجه به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای ۳۰ نفر انتخاب و برای تحلیل مورد استفاده قرار گرفت. برای جمعآوری دادهها از پرسشنامه مهارت اجتماعی گرشام و الیوت (۱۹۹۰) استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون تحلیل کواریانس چندمتغیری برای مشخص شدن اثر متغیر مستقل بر روی متغیرهای وابسته استفاده گردید. نتایج نشان داد که روش تدریس فعال همیاری بر مهارت های اجتماعی دانش آموزان تاثیر مثبت و معناداری دارد.

کلیدواژه ها:

روش تدریس فعال همیاری ، مهارت های اجتماعی ، دانش آموزان