مدل ارزیابی استقرار صنایع در پس کرانه ی بنادر به کمک AHP و VIKOR (مطالعه ی موردی: پس کرانه ی بندر شهیدرجایی)

در سال های اخیر، انتخاب مکان بهینه برای استقرار صنایع سنگین، به ویژه در مناطق بندری، به یکی از دغدغه های اصلی برنامه ریزان توسعه ی پایدار تبدیل شده است. فشارهای زیست محیطی، لزوم بهره برداری موثر از زیرساخت ها، و ضرورت جلوگیری از ناهماهنگی های کاربری زمین، اهمیت موضوع اخیر را دوچندان کرده است. با توجه به معیارهایی از قبیل: عوامل زیست محیطی، زیرساخت، و آثار زیربنایی و عوامل طبیعی، می توان نحوه ی استقرار صنایع سنگین را ارزیابی کرد. در مطالعه ی حاضر، با استفاده از روش های  AHP و ویکور در محیط GIS، استقرار صنایع سنگین در پس کرانه بندر رجایی بررسی شده است. با توجه به مطالعه های اسناد بالادستی و منطقه ی موردنظر، معیارها تعیین و داده ها جمع آوری شده اند. اطلاعات به دست آمده و نقشه های مذکور تلفیق شده اند تا مکان بهینه ی صنایع مشخص شود. روش کار توصیفی- تحلیلی و کاربردی بوده است. با توجه به روش ویکور، که محیط نرم افزار GIS مکان های قابل استقرار پس کرانه ی بندر شهیدرجایی را به چهار منطقه ی فرضی از ۱ تا ۴ بخش بندی کرده است، نتایج نشان می دهند که مناسب ترین مناطق برای استقرار صنایع سنگین، مکان هایی با دسترسی به جاده های اصلی، همواربودن منطقه، جهت باد غالب، و دوربودن از مداخله های منطقه ای هستند. یافته ها نشان داده اند که رویکرد پیشنهادی موجب بهبود دقت تصمیم گیری مکانی، کاهش تداخل های کاربری، و انطباق بهتر با الزام های زیست محیطی در فرآیند مکان یابی شده است.

کلیدواژه ها:

پس کرانه ، صنایع سنگین ، بندر شهیدرجایی ، مدل ویکور (VIKOR) ، مدل سلسله مراتبی .AHP