بررسی عملکرد «نمایش در نمایش» به عنوان یکی از ابزارهای متاتئاتر در نمایشنامه قاتل کیه اثر آنتونی شفر" >بررسی عملکرد «نمایش در نمایش» به عنوان یکی از ابزارهای متاتئاتر در نمایشنامه قاتل کیه اثر آنتونی شفر" >بررسی عملکرد «نمایش در نمایش» به عنوان یکی از ابزارهای متاتئاتر در نمایشنامه قاتل کیه اثر آنتونی شفر" >

<span lang="FA">بررسی عملکرد «نمایش در نمایش» به <span lang="FA">عنوان یکی از ابزارهای متاتئاتر در نمایشنامه قاتل کیه اثر آنتونی شفر

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 120

فایل این مقاله در 16 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_THEATER-13-1_005

تاریخ نمایه سازی: 14 مرداد 1405

چکیده مقاله:

در طول تاریخ و هر از گاه همواره دو حد افراطی از تئاتر را شاهد بوده ایم. فرمالیسم انتزاعی و عدم توجه به اینکه نمایشنامه اساس و بنیان یک تئاتر به شمار می رود. حد دیگر، همه چیز را در متن جستن و تبدیل اثر نمایشی به چیزی در حد شعار و خالی از هر جنبه زیباشناسانه ای که هم گام با دوران معاصری باشد که اثر در آن دوره تولید شده است. در این میان نمایشنامه های ژانر از سوی هر دو طیف نادیده گرفته می شوند. زیرا نمایشنامه هایی ازاین دست از سوی هر دو گروه به محافظه کاری متهم می شوند؛ از سوی دسته نخست متهم به محافظه کاری در فرم و از سوی دسته دیگر متهم به محافظه کاری در اندیشه و مضمون. اما به نظر می رسد باید به این نمایشنامه ها نگاهی دقیق تر و موشکفانه تر انداخت تا فهمید چه دستاوردهای مثبت فرمی و مضمونی می توانند برای تئاتر داشته باشند. در این میان آنتونی شفر به عنوان یکی از مهم ترین نمایشنامه نویسان و فیلمنامه نویسان در حیطه ژانر شناخته شده است. نمایشنامه قاتل کیه از پیچیده ترین و درعین حال جذاب ترین آثار اوست. اما کماکان این خطر وجود دارد تا این اثر از یک سو، از نگاه کارگردانانی که می خواهند مولف باشند به عنوان نمایشنامه ای نگریسته شود که دست آنان را در اجرا می بندد، و از سوی دیگر از نگاه کارگردانانی که تنها به نمایشنامه اتکا می کنند به پیچیدگی زیاده از حد فرم و درنتیجه خالی از مضمون و اندیشه متهم شود. اما آیا این نمایشنامه و یا دیگر نمایشنامه هایی که در زمره نمایشنامه های ژنریک می گنجند هیچ دستاورد فرمی (تئاتری) یا مضمونی ندارند؟ مطالعه حاضر بر آن است تا با استفاده از روش توصیفی تحلیلی و با بهره بردن از رویکرد کیفی، ضمن پرداختن به دستاوردهای تئاتری این نمایشنامه که در دسته متاتئاتر می گنجد، ارزش های متنی و اجرایی این نمایشنامه را بررسی کرده و در این راستا از نظریات لیونل آبل نیز بهره می گیرد تا ثابت کند که این نمایشنامه با وجود آنکه در دسته نمایشنامه های ژنریک می گنجد، اما هرگز محافظه کارانه عمل نکرده و حتی می توان گفت با توجه به دستاوردهای فرمی و مضمونی ای که دارد، از قضا نمایشنامه ای است که هم در فرم و هم در مضمون انقلابی عمل می کند.

نویسندگان

محمد منعم

کارشناس ارشد رشته سینما، دانشکده سینما و تئاتر، دانشگاه هنر ایران، تهران، ایران.

مراجع و منابع این مقاله:

لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
  • پیراندللو، لوئیجی (۱۳۹۷). شش شخصیت در جستجوی نویسنده، رضا قیصریه، ...
  • دریدا، ژاک (۱۳۸۰). تئاتر بی رحم و پایان بازنمایی، آنتونن ...
  • کیرکگورد، سورن (۱۳۹۵). مفهوم آیرونی، با ارجاع مدام به سقراط، ...
  • ویلیس، اندی (۱۳۹۱). مطالعات فرهنگی و فیلم عامه پسند، جوآن ...
  • Abel, Lionel. (۱۹۶۳) Metatheatre, A New View of Dramatic Form, ...
  • Abel, Lionel. (۲۰۰۳) Tragedy and Metatheatre: Essays on Dramatic Form, ...
  • Angus, Bill. (۲۰۱۷) Metadrama and the Informer in Shalespeare and ...
  • Angus, Bill. (۲۰۱۹) Intelligence and Metadrama in the Early Modern ...
  • Beus, Yifen. (۲۰۰۷) “Self-Reflexivity in the Play within the Play ...
  • Fischer, Gerhard and Bernhard Greiner. (۲۰۰۷) The Play within the ...
  • Hornby, Richard. (۱۹۸۶) Drama, Metadrama, and Perception, Lewisburg, Bucknell University ...
  • Paillard, Elodie and Silvia Milanezi. (۲۰۲۱), Theatre and Metatheatre, Walter ...
  • Roberts, David. (۲۰۰۷) “The Play Within the Play and the ...
  • Shaffer, Anthony. (۱۹۸۳), Whodunnit, Samuel French Inc., New York. ...
  • Zipfel, Frank. (۲۰۰۷), “Very Tragical Mirth’: The Play within the ...
  • نمایش کامل مراجع