تاثیر ابراز وجود بر سرمایه اجتماعی در رسانه های اجتماعی: اثر میانجی گری دلبستگی اجتنابی در زمینه ورزشی

چکیده: هدف از پژوهش حاضر، تاثیر ابراز وجود بر سرمایه اجتماعی در رسانه های اجتماعی: اثر میانجی گری دلبستگی اجتنابی در زمینه ورزشی بود. روش تحقیق از نوع توصیفی می باشد و به شکل میدانی انجام شده است. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه مشتریان رسانه های ورزشی در کشور ایران بودند. نمونه گیری به صورت نمونه از جامعه نامحدود به تعداد ۳۸۴ نفر بود. شیوه نمونه گیری به صورت خوشه ای چند مرحله ای در دسترس صورت گرفت. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه ابراز وجود چانگ و کو (۲۰۱۲) و پارک و چانگ (۲۰۱۱)، پرسشنامه سرمایه اجتماعی الیسون و همکاران (۲۰۰۷) و پرس (۲۰۱۶) و پرسشنامه دلبستگی اجتنابی مارشال و همکاران (۲۰۱۳) مورد استفاده قرار گرفتند. برای اطمینان از روایی پرسشنامه ها، بعد از تدوین آن ها از نظرات و راهنمایی های استادان صاحب نظر در علم مدیریت ورزش استفاده شد و نظرات آن ها در پرسش نامه نهایی لحاظ گردید. برای اطمینان از پایایی پرسشنامه ها ۳۰ نسخه آن در مطالعه مقدماتی بر روی نمونه که به طور کاملا تصادفی انتخاب شده بود، توزیع شد و ضریب آلفای کرونباخ برای ابراز وجود (۷۸/۰=α)، سرمایه اجتماعی (۸۷/۰=α) و برای دلبستگی اجتنابی (۸۰/۰=α) بدست آمد. نتایج تحقیق نشان داد، ابراز وجود بر سرمایه اجتماعی در رسانه های ورزشی و دلبستگی اجتنابی تاثیر گذار هستند و دلبستگی اجتنابی در ارتباط بین ابراز وجود با سرمایه اجتماعی نقش میانجی را ایفا می کند. لذا پیشنهاد می شود، رسانه های ورزشی مجازی شرایطی را فراهم آورند که مخاطبین در آن به راحتی به ابراز وجود پرداخته و از محتوی رسانه لذت کافی را ببرند.

کلیدواژه ها:

ابراز وجود" ، سرمایه اجتماعی" ، دلبستگی اجتنابی" ، " ، رسانه های اجتماعی"