تاثیر فن آوری هوش مصنوعی بر قدرت بازدارندگی

پژوهش حاضر به این موضوع می پردازد که ظهور هوش مصنوعی در حال ایجاد یک دگردیسی پارادایمیک در مطالعات امنیتی است و مفاهیم کلاسیک بازدارندگی را به چالش می کشد. این مقاله در پی پاسخ به این سوال اصلی است که بازدارندگی الگوریتمی چگونه موجب تحول در دکترین امنیتی قدرت های بزرگ شده است؟ بدین منظور، پژوهش با این فرضیه پیش می رود که ظهور بازدارندگی الگوریتمی با تغییر منطق بازدارندگی از «تلافی» به «پیش بینی»، باعث تحول بنیادین در دکترین امنیتی قدرت های بزرگ شده و رقابتی نوین بر سر برتری اطلاعاتی و سرعت تصمیم گیری ایجاد کرده است. روش تحقیق به کار گرفته شده، توصیفی-تحلیلی با بهره گیری از سناریونویسی و رویکردی تطبیقی است. یافته ها نشان می دهد که هر یک از قدرت ها به شیوه ای منحصربه فرد با این تحول انطباق یافته اند: ایالات متحده به سمت «بازدارندگی یکپارچه»، چین به سوی «امنیت جامع ملی» و «بازدارندگی هوشمند»، و روسیه به سمت «جنگ شناختی» حرکت کرده اند. این رقابت الگوریتمی به بی ثباتی راهبردی، کاهش زمان واکنش انسانی و افزایش ابهام در انتساب حملات منجر شده است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، دکترین امنیتی ، بازدارندگی الگوریتمی ، قدرت های بزرگ ، ثبات راهبردی