ارزیابی و رده بندی استان های در معرض خطر حوادث هسته ای ایران با استفاده از روش تصمیم گیری ARAS

زمینه و هدف حوادث هسته ای می توانند عواقب چشمگیری در حوزه های بهداشتی، اجتماعی و اقتصادی ایجاد کنند که شامل آسیب به سلامت عمومی، تخریب زیرساخت ها و اختلال در فعالیت های اقتصادی و اجتماعی می باشد. ازاین رو، شناسایی و ارزیابی مناطق مستعد خطر هسته ای ضروری است. روش: این پژوهش با هدف رتبه بندی ۱۰ استان کشور از نظر شدت خطر هسته ای با استفاده از روش تصمیم گیری چند معیاره ARAS انجام شد. معیارهای موردبررسی شامل جمعیت، وجود تاسیسات هسته ای، شرایط اقتصادی (صنایع مادر و واحدهای صنفی)، زیرساخت های شهری (حمل ونقل هوایی) و زیرساخت های نظامی (پایگاه شکاری) بوده و داده های مربوط به آن ها از منابع معتبر ملی استخراج گردید تا نتایج به حداکثر دقت برسد. یافته ها مطابق نتایج مطالعه حاضر، استان های اصفهان و تهران به ترتیب در رتبه های اول و دوم قرار دارند و خطر سوانح هسته ای در این دو استان بالاتر از سایرین است. همچنین، استان های خوزستان، بوشهر، مرکزی، خراسان رضوی، قم، آذربایجان شرقی، سیستان وبلوچستان و هرمزگان نیز به ترتیب در جایگاه های سوم تا دهم قرار گرفته اند. نتیجه گیری این یافته ها می توانند به عنوان مبنایی برای برنامه ریزی و اتخاذ تدابیر پیشگیرانه در برابر حوادث هسته ای در استان های در معرض خطر مورد استفاده قرار گیرند؛ از جنبه های نو این پژوهش می توان به کاربرد روش های MCDM در بررسی حوادث هسته به خصوص در ایران اشاره کرد.

کلیدواژه ها:

Ranking of provinces ، Nuclear accidents ، Additive ratio assessment (ARAS) method ، رتبه بندی استان ها ، حوادث هسته ای ، روش ARAS