شناسایی و طبقه بندی آمود کاشی، بر بیست و دو میل مناره کتیبه دار دوره سلجوقی ایران

مناره ها از مهم ترین یادگارهای معماری دوره سلجوقی در ایران هستند که علاوه بر کارکردهای مذهبی، نقش نمادین نیز ایفا می کرده اند. در این میان، تزئینات «آمود کاشی» یعنی الحاق کاشی های لعاب دار به بدنه مناره ها که جایگاهی ویژه در بیان زیبایی شناختی و فرهنگی آن دوران داشته است. این پژوهش با رویکرد تاریخی-تطبیقی، به شناسایی و طبقه بندی تزئینات آمود کاشی در ۲۲ مناره کتیبه دار سلجوقی پرداخته و نوع کاشی کاری، رنگ، خط، و نحوه ترکیب آن با آجر را مورد تحلیل قرار داده است. یافته ها نشان می دهد که بیشترین کاربرد کاشی کاری در نواحی کتیبه و تاج مناره ها بوده و رنگ فیروزه ای به عنوان نمادی از آسمان و معنویت اسلامی، بیشترین فراوانی را داشته است. همچنین ترکیب نقوش هندسی آجری و کاشی کاری، نه تنها به تزیین سازه کمک کرده، بلکه به پایداری آن در برابر عوامل محیطی نیز افزوده است. این مطالعه تاکید می کند که شناخت دقیق این تزئینات، می تواند در فرآیند مرمت و طراحی معماری اسلامی معاصر الهام بخش باشد.اهداف پژوهش۱. شناسایی تزئینات آمود کاشی بر بیست و دو مناره کتیبه دار دوره سلجوقی.۲. طبقه بندی نظام مند تزئینات آمودکاشی کاری در این مناره ها.سوالات پژوهش۱. کدام مناره های کتیبه دار دوره سلجوقی دارای تزئینات آمود کاشی هستند؟ ۲. تزئینات آمودکاشی در تعامل با دیگر تزئینات معماری چگونه طبقه بندی می شود؟

کلیدواژه ها:

معماری سلجوقی ، مناره کتیبه دار ، آمود کاشی ، تزئینات ، معماری اسلامی ایران