بررسی ویژگی های روانسنجی پرسشنامه ی «ما شدن» در زوجین ایرانی

مقدمه: ازدواج موفق و پایدار که از دیرباز تا کنون یکی از اهداف اصلی انسان ها بوده، همواره به عنوان موضوعی مهم برای بررسی ابعاد کیفیت و رضایت مورد توجه قرار گرفته است. یکی از جنبه های مهم در این زمینه، ارزیابی میزان احساس «ما شدن» در زوجین است. در همین راستا، این پژوهش با هدف ترجمه و بررسی ویژگی های روان سنجی پرسشنامه ی «ما شدن» در زوجین ایرانی انجام شد. روش: روش پژوهش توصیفی و از نوع همبستگی بود. جامعه ی آماری شامل کارکنان متاهل غیر هیئت علمی دانشگاه های تهران در سال ۱۴۰۲ بود که تعداد حدودی کل جامعه ۱۵۰۰۰ نفر بود. ۱۳۶۰ زن و مرد متاهل مورد بررسی قرار گرفتند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه های «ما شدن»، طلاق عاطفی گاتمن، و شکوفایی زوجی استفاده شد. یافته ها: تحلیل عاملی تاییدی نشان داد پرسشنامه ی «ما شدن» تک عاملی است. نتایج همبستگی پیرسون برای بررسی روایی همزمان پرسشنامه ی «ما شدن» نشان داد بین نمره های «ما شدن» و شکوفایی زوجی رابطه ی مثبت و معنادار وجود دارد. برای بررسی روایی واگرا، همبستگی نمرات آزمودنی ها با نمرات طلاق عاطفی محاسبه شد که نشان دهنده ی همبستگی منفی بود. همسانی درونی پرسشنامه ی «ما شدن» با ضریب آلفای کرونباخ ۰.۹۶ و پایایی بازآزمایی آن با همبستگی ۰.۷۸ تایید شد. نتیجه گیری: نتایج پژوهش نشان دهنده ی ویژگی های روانسنجی مطلوب نسخه ی فارسی پرسشنامه ی «ما شدن» در زوجین ایرانی است. بنابراین، این ابزار می تواند به عنوان یک ابزار معتبر در پژوهش ها و مداخلات زوجی استفاده شود. همچنین، می تواند در مشاوره های زوجی برای افزایش کیفیت رابطه زناشویی، تقویت هویت زوجی و کاهش مشکلات زناشویی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

اعتباریابی ، تحلیل عاملی تاییدی ، ما شدن ، هویت زوجی