بررسی رابطه شایستگی فرهنگی و مهارت های ارتباطی دانشجویان پرستاری دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد در سال ۱۴۰۳

زمینه و هدف: ارتباط موثر پرستاران با بیماران دارای فرهنگ های گوناگون برای کیفیت مراقبت حیاتی است. در این پژوهش به بررسی رابطه شایستگی فرهنگی و مهارت های ارتباطی دانشجویان پرستاری دانشگاه شهید صدوقی یزد پرداخته شده است. روش پژوهش: مطالعه مقطعی حاضر از نوع تحلیلی بود که برروی دانشجویان پرستاری کارآموزی در عرصه دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد به روش تمام شماری در سال ۱۴۰۳ انجام شد. ابزار جمع اوری داده ها؛ پرسشنامه مهارت های ارتباطی طراحی شده در مطالعه جواهر و همکاران و شایستگی فرهنگی طراحی شده در مطالعه نقی زاده و همکاران بود. جهت تحلیل داده ها  از آمارهای توصیفی (میانه، میانگین، انحراف معیار) و تحلیلی شامل آزمون های t گروه‎های مستقل، همبستگی اسپیرمن، تحلیل واریانس و رگرسیون خطی با کمک نرم افزار SPSS ۲۷ استفاده شد. یافته ها: بر اساس تحلیل نتایج، اکثریت دانشجویان (۶۳/۳ درصد) مهارت ارتباطی خوبی داشتند . بالاترین امتیاز مربوط به مولفه احترام به مددجو و کمترین آن مربوط به مولفه پذیرش غیرمشروط مددجو بود. اکثر ابعاد شایستگی فرهنگی میانه ۴ داشتند و تنها بعدی که عملکرد نسبتا پایین تری نشان داد «عادات، رفتار و گفتار» بود. علاوه بر این، ۹۴/۲ درصد دانشجویان نمره ای بالاتر از حد متوسط در شایستگی فرهنگی کسب کرده بودند. همبستگی مثبت و معنی داری بین نمره مهارت های ارتباطی و شایستگی فرهنگی دانشجویان (۰/۰۰۱<    p،۰/۲۲۱ r = ) مشاهده شد.علاوه بر این افزایش هر یک واحد در نمره شایستگی فرهنگی، نمره مهارت های ارتباطی به طور میانگین ۰/۱۴۷ واحد افزایش می یابد. نتیجه گیری: با توجه به یافته های مطالعه؛ برنامه ریزی در راستای افزایش دانش دانشجویان پرستاری نسبت به رفتارها و اعتقادات بهداشتی و تفاوت های فیزیولوژیک و همچنین تقویت مهارت پذیرش غیرمشروط مددجو می تواند به بهبود کیفیت ارتباطات پرستار- بیمار و ارائه موثرتر مراقبت به بیماران منجر گردد.

کلیدواژه ها:

Communications ، Cultural competence ، Nursing student ، ارتباطات ، شایستگی فرهنگی ، دانشجوی پرستاری