بررسی نقش میانجی نگرش نسبت به برند در رابطه میان بسته بندی سبز و محصولات فله ای بر تمایل به پرداخت

از نظر طرف داران محیط زیست، چندین جایگزین بسته بندی وجود دارد، از بسته بندی های پایدار گرفته تا محصولات بسته بندی نشده. مصرف کنندگان اغلب بسته بندی های حامی محیط زیست را بسیار گران می دانند. درک نگرش مصرف کنندگان به توسعه پایداری به منظور ارزیابی تمایل آنها به پرداخت بیشتر برای محصولات حامی محیط زیست ضروری است. این مطالعه دو شیوه بسته بندی (محصولات بسته بندی پایدار و محصولات فله ای) را با هم مقایسه می کند. هدف این مطالعه بررسی تفاوت بین شیوه های بسته بندی سبز و فله ای در تمایل به پرداخت برای محصول با نقش میانجی نگرش نسبت به برند می باشد. پژوهش حاضر از نوع همبستگی و با توجه به هدف از نوع  کاربردی است و جمع آوری اطلاعات به شکل میدانی انجام گردید. جامعه آماری این پژوهش، مصرف کنندگان محصولات لبنی استان تهران بودند که به روش نمونه گیری دردسترس تکمیل شد. در این زمینه، از چارچوب کلی سوالات پرسش نامه بسته بندی سبز و محصولات فله ای دی کانیو(۲۰۲۳)، نگرش به برند کریستالیس و چریسچو (۲۰۱۳) و از پژوهش اکبری (۲۰۱۴) استفاده شده است که در سابقه تحقیقات قبلی، روایی و پایایی این پرسش نامه ها تایید شده بود. برای تعیین ارتباط علی بین متغییرها، تحلیل های آماری با استفاده روش معادلات ساختاری و با استفاده از نرم افزار SPSS ۲۳و  SMART– PLS ۳انجام شده است. نتایج پژوهش حاضر نشان داد مصرف کنندگان محصولات فله ای را در مقایسه با محصولات بسته بندی سبز به جهت هزینه پایین ترجیح می دهند. ولی محصولات سبز با تاثیری که بر نگرش مصرف کنندگان ایجاد می کنند و تاثیری که این نگرش بر تمایل به پرداخت محصولات سازگار با محیط زیست دارد در مجموع اثر بیشتری بر تمایل به پرداخت و خریدهای مصرف کنندگان می گذارد. دولت باید مشوق های بیشتری را برای شرکت های لبنی که از بسته بندی سبز در فرایند تولید استفاده می کنند، درنظر گیرد تا این شرکت ها با استفاده از مواد اولیه قابل بازیافت و زیست تخریب پذیر در بسته بندی های لبنیات امکان بازیافت و استفاده مجدد را فراهم آورند.

کلیدواژه ها:

بسته بندی سبز ، بسته بندی فله ای ، نگرش نسبت به برند ، تمایل به پرداخت