مدل علی اعتیاد به گوشی های هوشمند و اضطراب اجتماعی: نقش میانجی راهبردهای غیرانطباقی تنظیم هیجان و سبک مقابله ای اجتنابی

هدف: پژوهش حاضر با هدف، مدل علی اعتیاد به گوشی های هوشمند بر اساس اضطراب اجتماعی با نقش میانجی راهبردهای غیرانطباقی تنظیم هیجان و سبک مقابله ای اجتنابی است. روش : پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی و مدل سازی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری این پژوهش شامل دانشجویان دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره) قزوین در سال ۱۴۰۴ بود که از میان آن ها ۲۰۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه تنظیم شناختی هیجان گارنفسکی و همکاران (۲۰۰۶)، پرسشنامه راهبرد های مقابله با استرس اندلر و پارکر (۱۹۹۰) مقیاس اعتیاد به گوشی هوشمند کوون و همکاران (۲۰۱۳) و پرسشنامه هراس اجتماعی کونر و همکاران (۲۰۰۰) بود. داده های به دست آمده با استفاده از نرم افزارهای SPSS و AMOS و مدل معادلات ساختاری تحلیل شدند. یافته ها: نتایج مدل سازی معادلات ساختاری نشان داد که مدل پژوهش پس از اصلاح، از برازش مناسبی برخوردار است. همچنین مدل نهایی توانست ۴۶ درصد از واریانس اعتیاد به گوشی های هوشمند را تبیین کند. اثر مستقیم اضطراب اجتماعی بر اعتیاد به گوشی های هوشمند معنادار نبود، اما اثر غیرمستقیم آن از طریق راهبردهای غیرانطباقی تنظیم هیجان و سبک مقابله ای اجتنابی معنادار هستند. نتیجه گیری: نتایج نشان دادند که اضطراب اجتماعی به طور غیرمستقیم و از طریق راهبردهای غیرانطباقی تنظیم هیجان و سبک مقابله ای اجتنابی منجر به اعتیاد به گوشی های هوشمند می شود. این نتایج بر اهمیت توجه به سازوکارهای شناختی و رفتاری در پیشگیری و درمان اعتیاد به گوشی های هوشمند تاکید دارند.

کلیدواژه ها:

اضطراب اجتماعی ، اعتیاد به گوشی های هوشمند ، راهبردهای غیرانطباقی تنظیم هیجان ، سبک مقابله ای اجتنابی