ارائه مدل ساختاری پیش بینی رفتارهای خرابکارانه در مدرسه بر اساس جهت گیری انگیزشی معلمان و والدین با نقش میانجی جهت گیری مثبت نسبت به مدرسه در دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف ارائه مدل ساختاری پیش بینی رفتارهای خرابکارانه دانش آموزان در مدرسه بر اساس جهت گیری انگیزشی معلمان و والدین با نقش میانجی جهت گیری مثبت نسبت به مدرسه انجام گرفت. روش تحقیق پژوهش، توصیفی-همبستگی از نوع مدل یابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری را کلیه دانش آموزان پسر دوره دوم متوسطه شهر ایلام در سال تحصیلی ۱۴۰۱-۱۴۰۰ (۳۵۲۱ نفر) تشکیل دادند. نمونه پژوهش ۳۸۴ نفر از این دانش آموزان است که بر اساس جدول کرجسی و مورگان، به شیوه تصادفی خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه های رفتارخرابکارانه علیوردی نیا و همکاران (۱۳۹۲)، ادراک والدین گرولنیک و همکاران (۱۹۹۷)، جو یادگیری بلاک و دسی (۱۹۹۶) و جهت گیری مثبت نسبت به مدرسه ابوالمعالی الحسینی و احمدی (۱۳۹۶) استفاده شد. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و مدلیابی معادلات ساختاری تحلیل شدند. نتایج نشان داد که مدل پژوهش از برازش مطلوبی برخوردار است و جهت گیری انگیزشی معلمان و والدین به طور مستقیم و نیز با میانجی گری جهت گیری مثبت نسبت به مدرسه بر رفتارهای خرابکارانه دانش آموزان تاثیرگذار و قابل پیش بینی است. لذا نتیجه گیری می شود در نظام تربیتی خانواده و مدرسه، به نگرش ها و باورهای والدین و معلمان به مدرسه به عنوان افراد تاثیرگذار توجه بیشتری گردد تا زمینه جهت گیری مثبت نسبت به مدرسه در دانش آموزان و به تبع آن کاهش رفتارهای خرابکارانه فراهم گردد.

کلیدواژه ها:

رفتارهای خرابکارانه در مدرسه ، جهت گیری انگیزشی معلمان و والدین ، جهت گیری مثبت نسبت به مدرسه ، دانش آموزان