مولفه های موثر بر رضایت پرستاران در طراحی بیمارستان مبتنی بر ارگونومی و هدونومی: مرور سیستماتیک

در سال های اخیر، معماری و کیفیت فضاهای درمانی بیش از پیش به وجوه انسانی محیط معطوف شده و نقش آن در ارتقای رضایت و بهره وری پرستاران مورد توجه قرار گرفته است. در این راستا، به کارگیری دانش ارگونومی و هدونومی در طراحی مراکز درمانی می تواند به ارائه راهکارهای موثر در جهت ارتقای رضایت پرستاران منجر شود. با وجود انجام مطالعاتی با رویکردهای چندجانبه، فقدان نگاهی جامع به مولفه ها و نبود چارچوبی مشخص برای طراحی بیمارستان مبتنی بر ارگونومی و هدونومی با تاکید بر دلپذیری محیط برای پرستاران مشهود است. ازاین رو، پژوهش حاضر با هدف شناسایی و تبیین مولفه های موثر بر رضایت پرستاران در طراحی بیمارستان مبتنی بر ارگونومی و هدونومی، از روش مرور سیستماتیک و الگوی فراترکیب هفت مرحله ای استفاده کرده است. در این فرآیند، پس از بررسی نظام مند منابع و تحلیل داده های کیفی، مولفه های استخراج شده با ادغام موارد مشابه، در قالب یک مدل ساختاری در چهار گروه اصلی شامل مولفه های سازمانی، اجتماعی، فردی و محیطی طبقه بندی شدند. نتایج نشان داد که مولفه های سازمانی با فراوانی ۴۵% بیشترین سهم را در مطالعات پیشین داشته اند و پس از آن مولفه های اجتماعی با ۲۴%، فردی با ۱۹% و محیطی با ۱۲% در مراتب بعدی قرار می گیرند. همچنین یافته ها حاکی از آن است که در تمامی گروه های چهارگانه، شاخه های مختلف ارگونومی از جمله ارگونومی محیطی و میکروارگونومی حضور پررنگی دارند که بیانگر ضرورت توجه هم زمان به ابعاد عملکردی و تجربه محور در طراحی بیمارستان ها با هدف ارتقای رضایت پرستاران است.

کلیدواژه ها:

ارگونومی ، هدونومی ، طراحی بیمارستان ، رضایت پرستاران ، دلپذیری