عوارض دهانی شایع در بزرگ سالان مبتلا به انواع دیابت: یک مطالعه مقطعی در ایلام
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 66
فایل این مقاله در 17 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_SHIMU-34-3_004
تاریخ نمایه سازی: 14 مرداد 1405
چکیده مقاله:
مقدمه: تشخیص و شناسایی تظاهرات دهانی در بیماران مبتلا به دیابت امری ضروری است. با توجه به شیوع بالای بیماری دیابت در سال های اخیر و عوارض متعدد آن بر بخش های مختلف بدن به ویژه حفره دهان، مطالعه حاضر با هدف بررسی شیوع عوارض دهانی در مبتلایان به دیابت شهرستان ایلام، در سال ۱۴۰۳ انجام شد.
مواد و روشها: این مطالعه به صورت توصیفی-مقطعی روی ۱۷۰ بیمار مبتلا به دیابت در شهرستان ایلام صورت گرفت. ابزار گردآوری داده ها پرسش نامه محقق ساخته با سه بخش (مشخصات دموگرافیک، تاریخچه پزشکی و معاینه ضایعات دهانی) بود. تجزیه وتحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS vol.۲۵ انجام شد که از آمار توصیفی (فراوانی، میانگین و انحراف معیار) برای توصیف متغیرهای کیفی استفاده گردید و برای مقایسه متغیرهای کمی، از آزمون های کای اسکوئر و یا آزمون دقیق فیشر استفاده شد.
یافته های پژوهش: از مجموع ۱۷۰ نفر، ۱۳۸ نفر (۱۸/۸۱ درصد) مبتلا به عوارض دهانی دیابت بودند. ۵۱ نفر یک عارضه، ۵۳ نفر دو عارضه، ۲۷ نفر سه عارضه و ۷ نفر ۷ عارضه همزمان داشتند. شایع ترین عوارض دهانی در بیماران مبتلا به دیابت به ترتیب خشکی دهان (۱/۶۴ درصد)، پریودنتیت (۸/۳۸ درصد) و زبان شیاردار (۳/۲۵ درصد) بود. میان بیماران دیابتی با عارضه پریودنتیت و بدون عارضه پریودنتیت از نظر سن (P=۰.۰۴۶)، مدت ابتلا به دیابت (P=۰.۰۰۶)، قند خون (P=۰.۰۲۳)، قند خون ناشتا (P=۰.۰۳۱) و HbA۱C (۰.۰۰۱>P) تفاوت معنی دار دیده شد. میان بیماران دیابتی با عارضه کاندیدیازیس و بدون عارضه کاندیدیازیس از نظر سن (P=۰.۰۴۶)، مدت ابتلا به دیابت (۰.۰۰۱>P) و HbA۱C (۰.۰۰۱>P) تفاوت معنی دار مشاهده گردید. میان عارضه پریودنتیت و زبان جغرافیایی برحسب نوع دیابت، تفاوت معنی دار دیده شد (P<۰.۰۵) و میان انواع مختلف دیابت از نظر ضایعات دهانی به جز پریودنتیت (که همه موارد مبتلا به دیابت نوع ۲ بودند) و زبان جغرافیایی (که در مبتلایان به دیابت نوع ۱ بیشتر از دیابت نوع ۲ بود)، تفاوت معنی دار مشاهده نشد.
بحث و نتیجه گیری: در بیماران مبتلا به دیابت، ضایعات دهانی ازجمله خشکی دهان و پریودنتیت، شیوع بالایی دارند. شیوع بیشتر ضایعات دهانی همزمان با بالا رفتن سن، افزایش می یابد. بیماری های پریودنتال با سطح FBS و هموگلوبین A۱C و همچنین دیابت نوع ۲ و کاندیدیازیس با مدت طولانی تر ابتلا به دیابت ارتباط دارد. به نظر می رسد، جنسیت و سابقه خانوادگی تاثیر معنی-داری بر ضایعات دهانی مبتلایان به دیابت نداشته باشد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
سجاد باقری
Student Research Committee, Ilam University of Medical Sciences, Ilam, Iran
مرضیه هادوی
Dept of Internal Medicine, Faculty of Medicine, Ilam University of Medical Sciences, Ilam, Iran
رضا پاکزاد
Dept of Epidemiology, Faculty of health, Ilam University of Medical Sciences, Ilam, Iran
آذر باباخانی
Dept of Anatomy, Faculty of Medicine, Ilam University of Medical Sciences, Ilam Iran
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :