بررسی سطح سرمی اینترلوکین ۳۸ در بیماران مبتلا به چسبندگی جفتی

مقدمه: چسبندگی جفتی یکی از اختلالات تهدیدکننده زندگی مرتبط با بارداری است که با لانه گزینی بیش ازحد جفت و نفوذ غیرطبیعی آن به لایه عضلانی رحم (میومتر) مشخص می شود. شواهد رو به افزایشی نقش دستگاه ایمنی را در بروز این اختلال نشان می دهند. اینترلوکین-۳۸ (IL-۳۸) یکی از اعضای تازه شناسایی شده خانواده سیتوکین های IL-۱ است که ممکن است در تنظیم پاسخ های التهابی نقش داشته باشد. هدف این مطالعه بررسی سطح سرمی IL-۳۸ در بیماران مبتلا به چسبندگی جفتی و نقش آن در این اختلال بود. مواد و روش­ها: درمجموع، ۵۰ زن شامل ۲۳ زن مبتلا به چسبندگی جفتی، ۱۳ زن باردار سالم و ۱۴ زن غیرباردار در این مطالعه شرکت کردند. اطلاعات بالینی و جمعیت شناختی همه شرکت کنندگان ثبت شد. سطح کمی IL-۳۸ در سرم با استفاده از روش الایزا (ELISA) اندازه گیری گردید. یافته ­های پژوهش: سطح سرمی IL-۳۸ در زنان غیرباردار، به طور معنی داری بالاتر از زنان مبتلا به چسبندگی جفتی و همچنین زنان باردار سالم بود (به ترتیب ۸۸/۶۲±۵۸/۲۳ در مقابل ۴۱/۲۵±۸۴/۲۶ و ۰۴/۱۰±۲۲/۷). برای هر دو مقایسه P<۰.۰۰۱ بود. بااین حال، تفاوت معنی داری میان زنان باردار سالم و زنان مبتلا به چسبندگی جفتی از نظر سطح سرمی IL-۳۸ مشاهده نشد (P=۰.۲). بحث و نتیجه گیری: بر اساس نتایج این مطالعه، کاهش سطح IL-۳۸ در بیماران مبتلا به چسبندگی جفتی می تواند نشان دهنده نبود پاسخ جبرانی مناسب در برابر افزایش محرک های آنژیوژنز و تهاجم تروفوبلاست در این بیماری باشد.

کلیدواژه ها:

Interleukin-۳۸ ، Pregnancy ، Placenta accreta ، اینترلوکین-۳۸ ، بارداری ، چسبندگی جفتی