تاثیر باز آفرینی شغلی بر فرسودگی شغلی با میانجی گری نیازهای روانشناختی بنیادین

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر بازآفرینی شغلی بر فرسودگی شغلی با میانجی گری ارضای نیازهای روانشناختی بنیادی انجام شد. طرح مطالعه از نوع مقطعی است. در این تحقیق نمونه آماری شامل ۲۰۱ نفر از معلمان می باشد که به روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شده بودند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه بازآفرینی شغلی ( نیومن و همکاران )، پرسشنامه فرسودگی شغلی ( ماسلاچ و همکاران ) و پرسشنامه ارضای نیازهای روانشناختی بنیادین (دسی و رایان) بود. داده ها با استفاده از نرم افزارهای SPSS-۲۷ و AMOS-۲۶ تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که بازآفرینی شغلی به طور مستقیم بر کاهش فرسودگی شغلی معلمان اثر داشت. علاوه بر آن بازآفرینی شغلی از طریق ارضای نیازهای روانشناختی بنیادین خودمختاری و ارتباط نیز موجب کاهش فرسودگی شغلی معلمان گردید . این نتایج نشان دادند که معلمان می توانند با بازآفرینی وظایف کاری خود، احساس آزادی عمل و تعلق بیشتری را در سازمان تجربه کنند که منجر به فرسودگی شغلی کمتر می گردد .

کلیدواژه ها:

باز آفرینی شغلی ، فرسودگی شغلی ، نیازهای روانشناختی بنیادین