استصحاب احکام شرایع گذشته

در میان ادله و اصول گوناگونی که برای استنباط احکام شرعی اسلامی بهره گرفته می شود، استصحاب یکی از مهم ترین آنهاست که کاربرد فراوانی در فقه داشته و در بسیاری موارد راهگشا است. کاربرد استصحاب بیشتر در موارد شک در بقای حکم سابق است. از همین رو، در پژوهش حاضر با طرح این پرسش که «آیا گستره اجرای استصحاب منحصر به شک و یقین در حوزه احکام اسلامی است یا نسبت به احکام ادیان پیشین نیز جاری می شود؟»، این موضوع با رویکرد توصیفی_ تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانه و کتب فقهی و اصولی فقهای مسلمان بررسی و ارزیابی می گردد. بر اساس یافته های تحقیق، برخی از فقها با توجه به ارکان استصحاب و دلایل دیگر دایره آن را عام دانسته اند، اما برخی دیگر از فقها به دلایلی اجرای استصحاب نسبت به احکام ادیان پیشین را نادرست می دانند. در نوشتار حاضر دیدگاه های موافقان و مخالفان، ادله هرکدام و ثمرات عملیه مترتبه بر آن، تبیین ارزیابی شده است.

کلیدواژه ها:

استصحاب ، شرایع گذشته ، احکام ، اسلام ، اشتراک احکام