آسیب شناسی اجتماعی دانش آموزان در زمان اپیدمی کووید-۱۹ از دیدگاه معلمان و مدیران

زمینه و هدف: هدف اصلی پژوهش آسیب شناسی اجتماعی دانش آموزان در زمان کرونا از دیدگاه معلمان و مدیران است. روش: این پژوهش، به شیوهآمیخته (کیفی-کمی) صورت گرفت. در بخش کیفی از روش مصاحبه نیمه ساختاریافته استفاده شد. نمونه های بخش کمی، به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. حجم نمونه با استفاده از محاسبات فرمول کوکران برابر با ۲۰۳ نفر بود که ۲۵۰ نفروارد مطالعه شدند. داده های بخش کمی، به صورت توصیفی بیان شدند. در بخش کیفی، با توجه به مستندات، متن مصاحبه ها و مطالب پنهان و آشکار آن و مطالبی که افراد نمونه در مورد آن ها بیشتر صحبت نموده اند؛ اطلاعات مورد نیاز استخراج شد. یافته ها: براساس نتایج تحقیق چهار آسیب به عنوان آسیب های اجتماعی دانشآموزان در زمان کرونا شناسایی شد که شامل اعتیاد به اینترنت، تعرض ارزش ها، اختلال در شکل گیری ارزش ها و انزوای اجتماعی بود. اعتیاد به اینترنت دارای بیشترین امتیاز و انزوای اجتماعی دارای کمترین امتیاز از بین آسیب های شناسایی شده است. نتیجه گیری: کرونا موجب آسیب اجتماعی دانش آموزان و انزوای بیشتر آنان در سطح جامعه شده و اثرات مخرب فضای مجازی را متوجه آنان کرده است.

کلیدواژه ها:

Administrators ، Covid-۱۹ ، Social Harm ، Students ، Teachers ، آسیب های اجتماعی ، دانش آموزان ، کووید-۱۹ ، مدیران ، معلمان