طراحی مدل بهبود تجاری سازی در صنعت PVC با تاکید بر نقش فناوری های نوظهور

هدف این پژوهش طراحی مدل بهبود تجاری سازی در صنعت PVC با تاکید بر نقش فناوری های نوظهور می باشد. روش پژوهش با توجه به هدف آن، کاربردی و ازنظر رویکرد کیفی و از نظر چگونگی تحلیل داده ها اکتشافی می باشد. جامعه آماری پژوهش را ۱۵ نفر از خبرگان حوزه صنعت PVC که شامل مدیران فنی و تولید کارخانجات، متخصصان فرمولاسیون و تحقیق وتوسعه، و اعضای هیئت علمی در حوزه پلیمر و مدیریت فناوری، تشکیل دادند، که با استفاده از روش نمونه گیری نمونه گیری هدفمند و گلوله برفی انتخاب شدند. برای گردآوری اطلاعات از مصاحبه نیمه‎ ساختاریافته استفاده گردید. برای تجزیه و تحلیل داده ها از رویکرد تحلیلتم و از نرم افزار MAXQDA استفاده گردید. نتایج نشان داد که کدهای اولیه استخراج شده در قالب پنجتم سازمان دهنده شامل «فشارهای محیطی بر تجاری سازی»، «قابلیت ها و ظرفیت های فناورانه»، «عوامل سازمانی و مدیریتی»، «فرآیندهای بازار و تجاری سازی» و «پیامدها و دستاوردهای تجاری سازی» طبقه بندی شدند. در نهایت، تم فراگیر پژوهش تحت عنوان «بهبود تجاری سازی توسط فناوری های نوظهور در صنعت PVC» شناسایی گردید. یافته های پژوهش نشان داد که بهره گیری از فناوری های نوین، ارتقای ظرفیت های فناورانه، تقویت مدیریت دانش، توسعه تعاملات بازارمحور و بهبود زیرساخت های سازمانی، نقش تعیین کننده ای در افزایش اثربخشی فرآیند تجاری سازی در صنعت PVC دارند. نتایج این پژوهش می تواند به عنوان چارچوبی کاربردی برای مدیران صنعتی، سیاست گذاران و فعالان حوزه پلیمر در جهت توسعه تجاری سازی محصولات و فناوری های نوآورانه مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

تجاری سازی ، فناوری های نوظهور ، صنعت PVC ، تقویت مدیریت دانش ، تعاملات بازارمحور