واکاوی فضیلت های زناشویی مردان متاهل: یک مطالعه پدیدارشناختی

هدف: هدف پژوهش حاضر واکاوی و کشف فضیلت های زناشویی مردان متاهل بوده است. روش: برای دستیابی به هدف پژوهش از رویکرد کیفی و روش پدیدارشناسی تفسیری استفاده شد. جمعیت مورد پژوهش مردان و زنان متاهل ساکن شهر اصفهان  بودند که در سال ۱۴۰۳ بین ۵ تا ۲۰ سال از ازدواج آن ها گذشته بود. نمونه گیری به روش هدفمند از میان افراد در دسترس محقق انجام شد و ۲۰ نفر شامل ۱۰ زن و ۱۰ مرد به عنوان نمونه  مورد مطالعه انتخاب شدند. جمع آوری اطلاعات از طریق مصاحبه نیمه ساختاریافته و تحلیل داده ها با بهره گیری از روش کلایزی صورت پذیرفت. یافته ها: در نهایت، یافته های پژوهش در قالب ۴۷ مقوله فرعی، ۸ مقوله اصلی و ۲ مضمون گزارش شد. مقوله های اصلی مستخرج عبارتند از: مراقبت گری، خردمندی ارتباطی، وفاداری و تعهد راسخ ، احترام و تکریم، سازگاری هوشمندانه، ملایمت و ثبات عاطفی، تدبیر زناشویی و آرامش حاصل از معنویت. نتیجه گیری: دو دسته از فضیلت های زناشویی در مردان متاهل وجود دارد. فضایل «تنظیم گر درونی» که ناظر بر فرایندهای درون فردی و زمینه ساز آمادگی روانی و اخلاقی فرد برای مواجهه سالم با چالش های زندگی مشترک می باشد؛ فضایل «پاسخ گو به رابطه» که در بستر تعامل مستقیم با همسر و ناظر بر نحوه پاسخ گویی فرد به نیازها، انتظارات و الزامات رابطه زناشویی است. در واقع شکل گیری رابطه ای سالم و باکیفیت، مستلزم هم زمانی و تعامل این دو سطح اخلاقی است. پیشنهاد می شود با ارتقای سطح فضیلت های زناشویی مردان، زمینه برای افزایش کیفیت رابطه زناشویی افراد متاهل فراهم شود.

کلیدواژه ها:

Virtues ، Marital Virtues ، Married Men ، Phenomenology. ، فضیلت ها ، فضیلت های زناشویی ، مردان متاهل ، پدیدارشناسی.