طراحی مدل پارادایمی احیای برندهای ناموفق توسط برندهای شخصی کارآفرینان

هدف این پژوهش، طراحی مدل پارادایمی احیای برندهای ناموفق توسط برندهای شخصی کارآفرینان است. پژوهش از نظر هدف کاربردی-توسعه ای و از نظر روش شناختی، این پژوهش کیفی و مبتنی بر رویکرد نظریه ی داده بنیاد اشتراوس و کوربین است. مشارکت کنندگان شامل ۱۲ نفر از خبرگان تجربی شامل خبرگان حوزه برند، مدیران بازاریابی و برند، مشاوران برندسازی، کارآفرینان دارای برند شخصی بودند که به روش نمونه گیری نظری و هدفمند انتخاب شدند. داده ها از طریق مصاحبه ی نیمه ساختاریافته ی عمیق جمع آوری و تا اشباع نظری ادامه یافت. تحلیل داده ها در سه مرحله ی کدگذاری باز، محوری و انتخابی با نرم افزار مکس کیو.دی.ای انجام شد. یافته ها نشان داد شرایط علی (شامل برنامه ریزی بازآفرینی برند، برندسازی دیجیتال، بسیج منابع احیاگرانه و مشارکت با مشتریان) بر پدیده ی محوری (احیای برندهای ناموفق) تاثیر می گذارند. شرایط زمینه ای (خوشنامی کارآفرین و سرمایه ی نمادین کارآفرین) و شرایط مداخله گر (فرسایش ارزش ویژه ی برند) نیز بر راهبردها و اقدامات موثرند. راهبرد اصلی، استراتژی بهره برداری از برند شخصی کارآفرینان است. این راهبردها به پیامدهایی شامل بهبود هویت برند، جایگاه یابی مجدد برند و بازسازی مشروعیت بازار منجر می شوند. نتایج نشان می دهد احیای برندهای ناموفق فرایندی چندلایه و پویاست. سرمایه ی نمادین و خوشنامی کارآفرین، پشتوانه های اصلی اعتمادسازی اند، درحالی که فرسایش ارزش ویژه ی برند، نیاز به راهبردهای تهاجمی تر را افزایش می دهد. بهره گیری هدفمند از برند شخصی کارآفرین، شکاف اعتماد را کاهش داده و روایت تازه ای از برند در ذهن مخاطب شکل می بخشد. این پژوهش مدلی منسجم برای مدیران برند و کارآفرینان ارائه می کند تا با استفاده از برند شخصی، فرایند بازآفرینی برندهای ناموفق را تسهیل نمایند.

کلیدواژه ها:

احیای برند ، برندهای ناموفق ، برند شخصی ، برند کارآفرینان