تاثیر آموزش خود مراقبتی براساس مدل اورم بر کیفیت زندگی سالمندان دارای بیماری های مزمن

مقدمه: سالمندان مبتلا به بیماری های مزمن با چالش های متعددی در حفظ کیفیت زندگی خود روبرو هستند. خودمراقبتی به عنوان راهبردی برای مدیریت بیماری و بهبود کیفیت زندگی شناخته می شود و نظریه اورم می تواند بر خودمراقبتی سالمندان دارای بیماری های مزمن کمک کننده باشد. مواد و روش کار: این مطالعه به صورت نیمه تجربی با دو گروه با طرح پیش آزمون – پس آزمون بر روی ۷۰ نفر از سالمندان با بیماری های مزمن مراجعه کننده به بیمارستانهای آموزشی شهر زاهدان در سال ۱۴۰۳ انجام شد. نمونه ها به صورت تصادفی در دو گروه مداخله و کنترل قرار گرفتند. گروه مداخله چهار جلسه آموزش حضوری براساس مدل خودمراقبتی اورم را دریافت کردند.گروه مداخله و کنترل پرسشنامه کیفیت زندگی سازمان سلامت جهان را در مرحله پیش آزمون و یک ماه بعد از مداخله تکمیل کردند. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون های کای دو، تی زوجی و تی مستقل استفاده گردید. یافته ها: میانگین نمره ی کیفیت زندگی عمومی قبل از مداخله در گروه مداخله و کنترل به ترتیب ۵/۲۸  ± ۵۸/۵۱ و ۵۷/۵۶  ± ۴/۹۱ بود و بعد از مداخله در گروه مداخله ۴/۹۹  ± ۶۴/۹۷ به و در گروه کنترل ۵/۵۰± ۵۷/۰۸ بود. آموزش خودمراقبتی بر اساس الگوی اورم به طور معناداری منجر به بهبود کیفیت زندگی در تمام حیطه ها در گروه مداخله گردید. نتیجه گیری: یافته های این مطالعه نشان داد که نظریه خودمراقبتی اورم، روشی موثر و قابل استفاده برای ارتقای سلامت و کیفیت زندگی سالمندان با بیماری های مزمن است.

کلیدواژه ها:

Orem self-care pattern ، quality of life ، older adults ، chronic disease. ، الگوی خودمراقبتی اورم ، کیفیت زندگی ، سالمند ، بیماری مزمن