بررسی تاثیر آموزش از راه دور بر پایبندی به رفتارهای خود مراقبتی در زنان باردار مبتلابه دیابت بارداری مراجعه کننده به مراکز خدمات جامع سلامت شهرستان اهواز

مقدمه: دیابت بارداری یک بیماری شایع است که زنان باردار را تحت تاثیر قرار می دهد و منجر به عوارض بالقوه برای مادر و جنین می شود. مدیریت موثر دیابت بارداری برای جلوگیری از پیامدهای نامطلوب بسیار مهم است. با این حال، پایبندی به رفتارهای خودمراقبتی در میان زنان باردار مبتلا به دیابت بارداری در حد نا مطلوب باقی مانده است و نیاز به رویکردهای آموزشی نوآورانه را برجسته می کند. لذا مطالعه حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش از راه دور بر پایبندی به رفتارهای خود مراقبتی در زنان باردار مبتلابه دیابت بارداری انجام شد. مواد و روش کار: این مطالعه نیمه تجربی با طرح پیش آزمون پس آزمون از آبان ۱۴۰۱ تا  اسفند ۱۴۰۱ بر روی ۷۶ زن باردار مبتلا به دیابت حاملگی دراهواز، ایران انجام شد. شرکت کنندگان به صورت تصادفی (بلوک های جایگشتی)  به دو گروه کنترل و مداخله (۳۸ نفر در هر گروه) تقسیم شدند. گروه مداخله شش جلسه آموزش بر خط را طی یک ماه  علاوه بر مراقبت رایج دریافت کردند. گروه کنترل مراقبت های معمول را دریافت کردند. داده های یک هفته پس از آخرین جلسه آموزشی جمع آوری شد. از کاربرگ مشخصات فردی – مامایی، پرسشنامه استاندارد خودمراقبتی SDSCA،  پرسشنامه خودکارآمدی، حمایت اجتماعی و نگرش نسبت به خودمراقبتی جهت جمع آوری داده ها استفاده شد. تحلیل کوواریانس با استفاده از نرم افزار SPSS v.۲۷ انجام شد. یافته ها: در مرحله پیش آزمون تفاوت آماری معنی دار بین گروه های مداخله و کنترل در مورد رفتارهای خودمراقبتی، حمایت اجتماعی، خودکارآمدی و نگرش نسبت به خودمراقبتی وجود نداشت. با این حال، در مرحله پس آزمون، تفاوت های معنی دار در هر سه متغیر رفتارهای خودمراقبتی، خودکارآمدی و نگرش نسبت به خودمراقبتی مشاهده شد. نتیجه گیری: یادگیری از راه دور به طور قابل توجهی پایبندی به رفتارهای خودمراقبتی را در زنان باردار مبتلا به دیابت بارداری افزایش میدهد. اجرای چنین مداخلات آموزشی در مراکز خدمات جامع سلامت به طور بالقوه می تواند پیامدهای سلامت این جمعیت را بهبود بخشد.

کلیدواژه ها:

gestational diabetes ، self-care ، distance education ، دیابت بارداری ، خود مراقبتی ، آموزش از راه دور