معناشناسی واژه تربیت با محوریت دعای بیست و پنج صحیفه سجادیه

واژه «تربیت» یکی از مهمترین واژه های کاربردی در علوم مختلف ازجمله علم روانشناسی است به طوری که روانشناسان و پژوهشگران حوزه تعلیم وتربیت، تعاریف و معانی مختلف و متفاوتی را از آن بیان داشته اند . همچنین آموزه های دین مبین اسلام، به صورت خاص به این امر مهم پرداخته است از جمله می توان به دعای بیست وپنجم از صحیفه سجادیه اشاره نمود. پژوهش حاضر، تدبر و تاملی در معنی و مفهوم واژه «تربیت» در دعای بیست وپنجم صحیفه سجادیه است. این پژوهش بر آن است تا با کمک دانش معناشناسی و تحلیل عبارات این دعا، معانی و مفاهیم مورد نظر امام سجاد(ع) را از استعمال این واژه و مشتقات آن تبیین نماید. در این پژوهش، ابتدا معنای لغوی و اصطلاحی واژه «تربیت» براساس ریشه یابی آن در کتاب های لغت، بیان می شود وسپس کاربرد آنها در آیات قران وروایات معصومین(ع) بررسی شده و با استناد به معانی و مفاهیم گفته شده و شواهد لفظی و معنایی مشابه در آیات وروایات دیگر، معنا و مفهوم واژه «تربیت» و مشتقات آن که در دعای بیست وپنجم صحیفه سجادیه توسط امام سجاد(ع) به کاربرده شده است روشن می گردد.

کلیدواژه ها:

تربیت ، صحیفه سجادیه ، معنی شناسی ، مربی ، متربی