بررسی رابطه هوش هیجانی با تعهد سازمانی و رضایت شغلی در مراکز پژوهشی، دانشگاهی و حوزوی

در جهان امروز، سازمان ها بیش از هر زمان دیگری به سرمایه انسانی به عنوان کلید بقا و موفقیت پایدار خود می نگرند. در میان ویژگی های گوناگون نیروی انسانی، هوش هیجانی به عنوان یکی از مهمترین توانایی های نرم شناخته می شود که در کنار مهارت های فنی و شناختی، بر رفتار، نگرش و عملکرد کارکنان تاثیر می گذارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین هوش هیجانی با تعهد سازمانی و رضایت شغلی در میان کارکنان مراکز پژوهشی، دانشگاهی و حوزوی انجام می شود. هر یک از این مراکز، به دلیل ماهیت ماموریت، ساختار و فرهنگ سازمانی خاص خود، از ویژگی های منحصربه فردی برخوردارند که می تواند بر تعاملات هیجانی و نگرش های شغلی کارکنان اثرگذار باشد. در این مقاله تلاش شده است با اتکا به مبانی نظری و یافته های پژوهشی، نشان داده شود که چگونه هوش هیجانی می تواند به عنوان پیش بینی کننده ای قوی برای تعهد سازمانی و رضایت شغلی عمل کند و تفاوت های میان مراکز پژوهشی، دانشگاهی و حوزوی در این زمینه چگونه بروز می یابد. نتایج این تحلیل ها می تواند برای مدیران منابع انسانی، سیاست گذاران آموزشی و تصمیم گیران در نهادهای علمی و فرهنگی کشور کاربردی و الهام بخش باشد.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، تعهد سازمانی ، رضایت شغلی ، مراکز پژوهشی ، دانشگاه ، حوزه علمیه