ارزیابی گسیختگی سطحی با استفاده از نقشه برداری و رویکرد یکپارچه مکانی-فضایی و شبیه سازی مونت کارلو ، مطالعه موردی : منطقه زمین ساختی کپه داغ

واحد زمین ساختی کپه داغ در شمال شرقی ایران، به دلیل ساختارهای چین خورده و گسل های فعال، مستعد وقوع گسیختگی سطحی است؛ با این حال، برآورد کمی و فضایی این پتانسیل در مقیاس منطقه ای کمتر مورد توجه قرار گرفته است. هدف پژوهش حاضر، توسعه یک چارچوب مکانی– احتمالاتی برای مدل سازی و نقشه برداری پتانسیل گسیختگی سطحی با استفاده از داده های چندمنبعی و شبیه سازی مونت کارلو در محدوده واحد زمین ساختی کپه داغ است. برای این منظور، لایه های زلزله، تراکم گسل، ویژگی های لیتولوژیک و شاخص های ژئومورفولوژیک استانداردسازی و در قالب مدل همپوشانی وزن دار تلفیق شدند. سپس به منظور سنجش عدم قطعیت، شبیه سازی مونت کارلو با ۱۰۰۰ تکرار اجرا شد. نتایج نشان داد که بزرگای زلزله و تراکم گسل بیشترین سهم را در افزایش پتانسیل گسیختگی سطحی دارند ( به ترتیب r=۰.۸۵ و r=۰.۷۳ ). نقشه نهایی، تمرکز پهنه های با پتانسیل بالا را در بخش های مرکزی و غربی منطقه نشان می دهد و اعتبارسنجی مدل نیز دقت قابل قبولی را تایید کرد (۰.۸۹=R۲ ). این چارچوب می تواند مبنایی برای پایش و تحلیل گسیختگی سطحی در مناطق تکتونیکی مشابه باشد.

کلیدواژه ها:

گسیختگی سطحی ، شبیه سازی مونت کارلو ، داده های مکانی فضایی ، مدیریت مخاطرات