اجتماعی شدن سلامت: اجرایی شدن بند یازدهم سیاست های کلی سلامت

مقدمه: نظام سلامت ایران همانند بسیاری از کشورهای جهان با چالش هایی نظیر افزایش بار بیماری ها، محدودیت منابع و ضرورت ارتقای کارایی خدمات سلامت مواجه است. در سال های اخیر، تقویت رویکرد اجتماعی در نظام سلامت به عنوان یکی از اهداف مهم وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی مورد توجه قرار گرفته است. بااین حال، تحقق اجتماعی شدن سلامت مستلزم وجود نقشه راهی روشن و مبتنی بر شواهد است. این مطالعه با هدف تبیین ابعاد اجتماعی شدن سلامت و ارائه راهکارهای اجرایی برای تحقق بند یازدهم سیاست های کلی سلامت انجام شد. روش کار: این مطالعه در قالب خلاصه سیاستی انجام شد. داده های مورد استفاده از طریق جمع بندی مباحث مطرح شده در پنل های تخصصی چهارمین کنگره ملی مطالعات اجتماعی سلامت، جلسات مشورتی و اخذ نظرهای صاحب نظران حوزه سلامت گردآوری شد. پس از بررسی و تلفیق دیدگاه ها، مهم ترین مولفه ها، چالش ها و راهکارهای مرتبط با اجتماعی شدن سلامت استخراج و تحلیل شدند. یافته ها: یافته ها نشان داد که مشارکت اجتماعی، ارتقای سواد سلامت، تقویت همکاری های بین بخشی، پاسخ گویی اجتماعی در آموزش و پژوهش پزشکی و بهره گیری از ظرفیت سازمان های مردم نهاد و خیرین سلامت از مهم ترین مولفه های اجتماعی شدن سلامت در ایران هستند. همچنین، ضرورت طراحی سازوکارهای موثر برای جلب مشارکت مردم، افزایش آگاهی عمومی و تخصیص منابع متناسب با نیازهای محلی مورد تاکید قرار گرفت. نتیجه گیری: اجتماعی شدن سلامت می تواند به عنوان یکی از راهبردهای موثر در ارتقای شاخص های سلامت، افزایش مشارکت جامعه و بهبود کارایی نظام سلامت مورد توجه قرار گیرد. تحقق این رویکرد نیازمند برنامه ریزی منسجم، تقویت فرهنگ مشارکت اجتماعی، همکاری بین بخشی و بهره گیری از ظرفیت های موجود در جامعه است.

کلیدواژه ها:

Citizen Science ، Health Literacy ، Socialization of Health ، Social Accountability. ، اجتماعی شدن سلامت ، سواد سلامت ، علم شهروندی ، پاسخ گویی اجتماعی.