طراحی الگوی نگهداشت دانش آموختگان مهندسی دانشگاه ها و موسسات آموزش عالی

باتوجه به روند روبه افزایش خروج دانش آموختگان مهندسی در سال های اخیر، پژوهش حاضر با هدف طراحی الگوی نگهداشت دانش آموختگان مهندسی در دانشگاه ها و موسسات آموزش عالی انجام شد. این پژوهش از نوع کیفی با رویکرد نظریه پردازی دادهبنیاد و با مشارکت ۳۰ نفر از استادان، متخصصان و مدیران حوزه مهندسی صورت گرفت که ازطریق نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. داده ها ازطریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته و عمیق گردآوری شد و با روش تحلیل محتوای کیفی طی ۳ مرحله کدگذاری باز، محوری و گزینشی در نرمافزار MAXQDA ۲۰ تحلیل شد. از مجموع ۸۰۵ کد اولیه، ۳۲ مفهوم با ادغام مفاهیم مشابه استخراج و در چارچوب مدل ابرانگارهای نظریه داده بنیاد سازماندهی شد. نتایج پژوهش نشان میدهد که پدیده نگهداشت دانش آموختگان مهندسی تحت تاثیر مجموع های از شرایط علی، شرایط زمینه ای و شرایط مداخله گر شکل می گیرد و ازطریق راهبردهایی چون توانمندسازی شرکت های دانشبنیان، رهبری و مدیریت در صنعت، توسعه نوآورانه، بهینه سازی اشتغال یا مسیر شغلی، اصلاح نظام آموزشی، بسترسازی اجتماعی و فرهنگی تحقق می یابد. پیامدهای این الگو شامل تحول علمی و نوآوری، توسعه اقتصادی و صنعتی، حفظ و توسعه سرمایه هاست. بر این اساس، نظریه ای جدید و برخاسته از داده های مصاحبه کیفی برای نگهداشت دانش آموختگان مهندسی ارائه شد.

کلیدواژه ها:

نگهداشت ، دانش آموختگان مهندسی ، دانشگاه ، موسسات آموزش عالی ، نظریه داده بنیاد