تاثیر عوامل سازمانی در فرسودگی شغلی کارکنان پایور نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران(مطالعه موردی یگانهای مستقر در استان تهران)

فرسودگی شغلی در بین کارکنان از عوامل سازمانی مهم و اثرگذار بر عملکرد و بهره وری سازمان ها است . هدف از این بررسی نقش عوامل سازمانی فرسودگی شغلی در بین کارکنان پایور نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران است. این پژوهش از نوع کاربردی بوده و از روش آمیخته تجزیه وتحلیل داده های استفاده شده است تا میزان تاثیر متغیر مستقل یعنی(عامل سازمانی) بر متغیر وابسته یعنی کارکنان پایور جامعه آماری نمونه ای متشکل از همه کارکنان نیروی زمینی ارتش و نمونه آماری ۳۵۷ نفر از کارکنان پایور به صورت تصادفی و طبقه ای تعیین گردیده اند. نتایج پژوهش نشان می دهد عامل سازمانی با میانگین ۱۹/۱۹ دامنه ۵۱ (حداقل ۷ و حداکثر ۳۴) و ضریب همبستگی متوسط بین مولفه های آن با فرسودگی شغلی به ترتیب ابهام در نقش۴۹/۰، تعارض در نقش۴۳/۰، انتظارات شغلی ۴۷/۰ و تراکم کاری۴۶/۰ که در سطح ۰۱/۰ درصد معنا دار است. بنابراین موثر بودن عوامل سازمانی در ایجاد فرسودگی شغلی تایید گردیده و این نتیجه به دست می آید که با تشدید عوامل مذکور، ابتلای کارکنان به فرسودگی شغلی افزایش می یابد.

کلیدواژه ها:

عوامل سازمانی ، ابهام در نقش ، تعارض در نقش ، انتظارات شغلی و تراکم کاری