اثرگذاری رسانه اجتماعی سازمانی بر بهره وری کارکنان با در نظر گرفتن نقش میانجی گری خودکارآمدی و تعدیل کنندگی جو غیرمدنی محیط کار

هدف پژوهش حاضر بررسی اثرگذاری استفاده از رسانه های اجتماعی سازمانی بر بهره وری کارکنان با در نظر گرفتن نقش میانجی خودکارآمدی و نقش تعدیل گر جو غیرمدنی محیط کار در شرکت های همکاران سیستم، شاتل و شرکت دانش بنیان فناوران سپهر ماهان است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش شناسی در زمره پژوهش های توصیفی-همبستگی طبقه بندی می شود. جامعه آماری پژوهش ۵۶۵ نفر از کارکنان سه شرکت مذکور بود. طراحی نمونه گیری پژوهش به صورت چندمرحله ای (هدفمند – هدفمند – تصادفی ساده) اجرا گردید. به منظور تعیین حجم نمونه، ابتدا با استفاده از فرمول کوکران، حجم نمونه ۲۲۹ نفر برآورد شد که در نهایت ۲۱۰ پرسشنامه معتبر و قابل تحلیل جمع آوری گردید (نرخ بازگشت موثر ۹۲ درصد). داده ها نیز با استفاده از پرسشنامه های استاندارد شامل ۳۵ گویه گردآوری و با روش مدل سازی معادلات ساختاری با رویکرد حداقل مربعات جزئی و نرم افزارهای SmartPLS و SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج حاصل از آزمون فرضیات پژوهش نشان داد که استفاده از رسانه اجتماعی سازمانی بر بهره وری کارکنان و همچنین بر خودکارآمدی تاثیر مثبت و معناداری دارد. همچنین خودکارآمدی بر بهره وری کارکنان تاثیر مثبت و معناداری بر جای می گذارد. بررسی اثر غیرمستقیم با روش بوت استرپ نشان داد که رسانه اجتماعی سازمانی از طریق نقش میانجی خودکارآمدی بر بهره وری تاثیر مثبت و معناداری دارد و نوع میانجی گری از نوع جزئی است. طبق یافته های این پژوهش، جو غیرمدنی محیط کار رابطه بین رسانه اجتماعی سازمانی و بهره وری را تعدیل نمی کند و اندازه اثر بسیار کوچک برای این رابطه، عدم وجود تعدیل گری در این رابطه را تایید می کند. با توجه به نتایج به دست آمده، رهبران کسب وکارها می توانند با پیاده سازی و استفاده از رسانه اجتماعی سازمانی در سازمان، ضمن بهبود خودکارآمدی، زمینه افزایش بهره وری کارکنان را فراهم آورند و در محیط رقابتی و پویای امروزی، مزیت رقابتی خود را نسبت به رقبا حفظ کنند.

کلیدواژه ها:

بهره وری کارکنان ، جو غیرمدنی محیط کار ، خودکارآمدی ، رسانه اجتماعی سازمانی ، مزیت رقابتی