تحلیل موانع توسعه نگهداری و تعمیرات پیش بینانه پایدار در تجهیزات صنعتی مجتمع های پتروشیمی با FDM-DEMATEL (یک مطالعه موردی)

هدف پژوهش حاضر، شناسایی و تحلیل موانع استقرار نگهداری و تعمیرات پیش بینانه پایدار در تجهیزات صنعتی یک مجتمع پتروشیمی است. پژوهش از نظر هدف کاربردی و از حیث ماهیت، توصیفی–پیمایشی است. داده ها با استفاده از پرسشنامه و با مشارکت شش خبره در صنعت پتروشیمی، که به روش نمونه گیری گلوله برفی انتخاب شدند، گردآوری شد. ابتدا، ۲۵ مانع اولیه استخراج شده از ادبیات در دو دور دلفی فازی ارزیابی شد که از میان آن ها، ۲۱ مانع در پنج بعد سازمانی، اجتماعی، زیست محیطی، فناورانه و مالی تایید شدند. سپس، روابط علی–معلولی موانع با روش دیمتل در دو سطح تحلیل شد. نتایج نشان داد که موانع اجتماعی و فناورانه، به ترتیب با مقادیر تاثیر خالص ۶۵۳/۱ و ۱۷۸/۱، ابعاد علی مدل هستند؛ درحالی که موانع زیست محیطی، سازمانی و مالی به ترتیب با مقادیر ۷۳۷/۱-، ۸۱۶/۰- و ۲۷۸/۰- در گروه ابعاد تاثیرپذیر قرار گرفتند. در سطح درون بعدی نیز، «عدم وجود استراتژی نگهداشت سبز» با مقدار ۳۳۷/۱، «عدم آگاهی از اهمیت نگهداری» با مقدار ۶۳۴/۰، «ناآگاهی ذی نفعان از نگهداشت سبز» با مقدار ۱۴۳/۱، «کمبود متخصص برای نگهداری فناوری سبز» با مقدار ۷۳۱/۰ و «نگرانی درباره توقف تولید» با مقدار ۶۵۴/۰، بیشترین تاثیر خالص را در میان عوامل علی هر بعد داشتند و نقش بازدارنده در توسعه نگهداری و تعمیرات پیش بینانه پایدار در تجهیزات صنعتی مجتمع های پتروشیمی دارند. یافته ها بر ضرورت تدوین راهبرد نگهداشت سبز، ارتقای آگاهی و مهارت کارکنان و ذی نفعان، توسعه قابلیت های فناورانه و مدیریت ریسک توقف تولید تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

نگهداری و تعمیرات پیش بینانه پایدار ، موانع ، صنعت پتروشیمی ، روش دلفی فازی ، دیمتل