بررسی فقهی حقوقی ابتنای عقد نکاح بر سلامت زوجین

یکی از مهم ترین مواردی که زوجین باید قبل از ازدواج نسبت به آن شناخت کافی پیدا کنند، سلامت طرف مقابل است. در مباحث فقهی حقوقی عمدتا از فسخ نکاح به جهت وجود عیوب زوجین در زمان عقد بحث شده است. با پیشرفت های علم پزشکی و کشف بیماری های جدید، قوانین بعضا پاسخگوی مشکلات پزشکی روز نبوده و در غیر از عیوب خاص، یا ساکت است یا ابهام و اجمال دارد. هدف این پژوهش پاسخ دادن به این سوال است که آیا اصل در عقد نکاح، ابتنای بر سلامتی افراد است یا باید سالم بودن زوجین را به عنوان شرط ضمن عقد نکاح قرار داد؟ اثر سوال آنجا روشن می شود که اگر اصل وقوع نکاح را مبتنی بر سلامتی زوجین بدانیم، دیگر نیاز به هیچ گفت و گویی در این زمینه نبوده و سکوت در این باب، عرفا و قانونا دلالت بر وجود سلامت زوجین دارد. اما اگر سلامت زوجین را نیازمند اشتراط بدانیم، باید ضمن عقد، سلامتی یا وجود بیماری های مدنظر طرفین شرط شود. برای تحلیل موضوع، ضمن توجه به شناسایی بیماری های جدیدی که در زمره عیوب موجب فسخ نکاح ذکر نشده اند، لازم است جایگاه سلامت در عقد نکاح روشن و شاخصی برای بیماری های موثر در زندگی زناشویی تعیین گردد. نتیجه بحث، در چگونگی پیدایش حق فسخ برای زوجین مشخص می شود. در صورت پذیرش دیدگاه ابتنای عقد بر سلامت زوجین، می توان حق فسخ ماده ۱۱۲۸ قانون مدنی را در نظر گرفت. اما اگر این ابتنا پذیرفته نشود، تنها در صورت اشتراط بیماری ها و کشف خلاف، می توان از حق فسخ ماده ۱۱۲۸ (خیار تخلف از شرط) استفاده نمود. در صورت عدم اشتراط نام بیماری ها در ضمن عقد، طلاق قضایی، تنها راه حل برای زوجه و تقدیم دادخواست طلاق نیز، راه حل زوج خواهد بود.

کلیدواژه ها:

سلامت ، عقد نکاح ، زوجین ، ابتنای عقد