مقایسه صفات ریخت شناسی و فیزیولوژیکی سه اکوتیپ گیاه دارویی کلپوره Teucrium polium L. در شرایط تنش خشکی و بررسی بیان ژنهای متحمل به تنش خشکی MYB و LEA در اکوتیپ متحمل
محل انتشار: نشریه زیست شناسی گیاهی ایران، دوره: 18، شماره: 1
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 55
فایل این مقاله در 18 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_IJPB-18-1_004
تاریخ نمایه سازی: 14 مرداد 1405
چکیده مقاله:
تنش خشکی یکی از مهم ترین عوامل محدودکننده رشد و عملکرد گیاهان است و طیف وسیعی از واکنش های گیاهی، شامل تغییرات متابولیکی تا دگرگونی در رشد و تولید را تحت تاثیر قرار می دهد. شدت این تنش بسته به میزان کم آبی، مرحله رشد و گونه گیاهی متفاوت است. با توجه به قرارگیری ایران در اقلیم خشک و نیمه خشک و کاهش منابع آب، شناسایی گیاهان و اکوتیپ های سازگار با کم آبی اهمیت زیادی دارد. در سال های اخیر، پژوهش ها به سمت شناخت سازوکارهای مولکولی مقاومت به خشکی و ژن های موثر در این فرایند هدایت شده اند. در این مطالعه، صفات ریخت شناسی و فیزیولوژیکی سه اکوتیپ گیاه دارویی کلپوره Teucrium polium استان کرمان تحت سطوح مختلف تنش خشکی (۴۰، ۷۰ و ۱۰۰ درصد ظرفیت زراعی)، همراه با فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدانی سوپراکسید دیسموتاز، کاتالاز، پراکسیداز و میزان پراکسیداسیون لیپیدها (MDA) ارزیابی شد. همچنین در اکوتیپ مقاوم، بیان دو ژن MYB و LEA با روش Real-time PCR بررسی شد. نتایج پژوهش نشان داد افزایش شدت تنش خشکی سبب کاهش ارتفاع ساقه و محتوای کلروفیل کل و در مقابل افزایش طول ریشه، مقدار پرولین و میزان پروتئین شد. همچنین فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدانی و میزان MDA نیز به طور معنی داری افزایش یافت که بیانگر تشدید تنش اکسیداتیو است. علاوه بر این، بیان ژن های MYB و LEA در اکوتیپ مقاوم تحت تاثیر تنش افزایش قابل توجهی داشت. این یافته ها نقش همزمان واکنش های فیزیولوژیکی، بیوشیمیایی و مولکولی را در تحمل خشکی تایید کردند و نشان دادند ژن های مذکور می توانند به عنوان شاخص هایی کاربردی برای اصلاح ژنتیکی و انتخاب ژرم پلاسم های مقاوم در کلپوره مورد استفاده قرار گیرند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
زهرا سادات توحیدی
گروه زیست شناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
حمید سبحانیان
گروه زیست شناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
امین باقی زاده
گروه بیوتکنولوژی، پژوهشگاه علوم و تکنولوژی پیشرفته و علوم محیطی ، دانشگاه تحصیلات تکمیلی صنعتی و فناوری پیشرفته، کرمان-ایران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :