تاثیر هشت هفته تمرینات پیلاتس بر فاکتور رشد عصبی NGF و خستگی در مردان مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس

مقدمه: مولتیپل اسکلروزیس (MS) یک بیماری مزمن، التهابی و پیشرونده سیستم عصبی مرکزی است که با تخریب میلین و بروز علائمی مانند خستگی، ضعف عضلانی و اختلال در عملکرد حرکتی و عصبی همراه است. این علائم می توانند کیفیت زندگی و استقلال عملکردی بیماران را به طور قابل توجهی کاهش دهند. فعالیت بدنی به عنوان یک مداخله غیردارویی، در سال های اخیر به عنوان راهبردی موثر برای بهبود برخی شاخص های نوروبیولوژیک و کاهش علائم MS مطرح شده است. فاکتور رشد عصبی (NGF) یکی از نوروتروفین های اصلی است که نقش مهمی در بقا و عملکرد نورون ها دارد. هدف پژوهش حاضر، بررسی تاثیر هشت هفته تمرینات پیلاتس بر سطح سرمی NGF و میزان خستگی در مردان مبتلا به MS بود.مواد و روش ها: این پژوهش نیمه تجربی با طرح پیش آزمون–پس آزمون و گروه کنترل انجام شد. ۲۲ مرد مبتلا به MS به صورت در دسترس انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه تمرین پیلاتس (۱۲ نفر) و کنترل (۱۰ نفر) قرار گرفتند. گروه تمرین به مدت هشت هفته، سه جلسه در هفته و هر جلسه ۶۰ دقیقه در برنامه تمرینات پیلاتس شرکت کرد، در حالی که گروه کنترل فعالیت ورزشی منظم نداشت. سطح سرمی NGF با روش الایزا اندازه گیری و خستگی با پرسشنامه مقیاس شدت خستگی (FSS) ارزیابی شد. داده ها با استفاده از تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر در سطح معنی داری ۰٫۰۵>p تحلیل گردید.یافته ها: سطح سرمی NGF در گروه تمرین پس از هشت هفته به طور معناداری افزایش یافت (p=۰.۰۱) و در گروه کنترل تغییر معناداری مشاهده نشد (p=۰.۴۱). همچنین میزان خستگی در گروه تمرین کاهش معنادار نشان داد (p=۰.۰۲)، در حالی که در گروه کنترل تغییری مشاهده نشد (p=۰.۶۳).نتیجه گیری: نتایج نشان می دهد که هشت هفته تمرینات پیلاتس می تواند با افزایش NGF و کاهش خستگی، به بهبود وضعیت نوروبیولوژیک و علائم در مردان مبتلا به MS کمک کند.

کلیدواژه ها:

مولتیپل اسکلروزیس ، پیلاتس ، فاکتور رشد عصبی ، خستگی ، تمرین ورزشی