نفقه والدین و اولاد از نگاه قانون مدنی افغانستان و ایران با تاکید بر آیات و روایات

یکی از مباحث مهم حقوقی مالی در نظام حقوقی اسلام و حقوق افغانستان و ایران، نفقه ی والدین و اولاد می باشد. در فقه امامیه و قانون مدنی ایران که از قوانین تابع فقه امامیه است و قانون مدنی افغانستان که بر اساس فقه حنفی تنظیم شده است، نفقه به معنای تامین نیازمندی های افراد نیازمند خانواده معرفی شده و رفع این نیازمندی ها به عهده ی فردی است که توانایی مالی دارد. نهاد نفقه علاوه بر این که یک رابطه ی مالی متقابل میان والدین و فرزندان برقرار می کند، ادای آن تعاملی انسانی و اسلامی در جهت تحکیم و تشیید بنیان خانواده به شمار می رود. تامین نفقه والدین و اولاد از واجبات والدین و اولاد و بالاترین مصداق از مصادیق تعاون بر نیکی هاست که مورد تاکید قرآن کریم بوده و هست (سوره مائده، آیه ۲). در حقوق مدنی افغانستان و ایران، مفهوم، ویژگی ها، میزان و ماهیت حقوقی نفقه بیان شده است. تحقیق حاضر علاوه بر تبیین مفاهیم فوق، شرایط پرداخت کننده و گیرنده ی نفقه را بررسی نموده و در مورد الزام منفق و شرایط اثبات نیاز منفق علیه مباحث جدی را مطرح کرده است. دعوای مطالبه ی نفقه و چگونگی اجرای حکم توسط قانون نیز از مباحث مطرح شده در این نوشتار بوده است. نتیجه ی بحث، مقایسه ای میان قانون مدنی ایران و افغانستان در باب نفقه والدین و اولاد بوده است.

کلیدواژه ها:

نفقه ، والدین ، اولاد ، قانون مدنی ایران ، قانون مدنی افغانستان