تحلیل تطبیقی حقوق رقابت در فقه امامیه، حقوق ایران و افغانستان

حقوق رقابت به مجموعه ای از قوانین و مقررات گفته می شود که هدف آن تضمین رقابت عادلانه در بازار است. این قوانین به منظور جلوگیری از انحصار و رفتارهایی که موجب محدودیت رقابت می شوند، تدوین شده اند. در افغانستان، حقوق رقابت به تازگی شروع به شکل گیری کرده و هنوز به صورت جامع و منسجم توسعه نیافته است. این در حالی است که ایران نسبت به افغانستان از قوانین جامع تر و تجربه طولانی تری در زمینه حقوق رقابت برخوردار است. حقوق رقابت در فقه شیعه، به عنوان یک شاخه از حقوق اقتصادی، به تنظیم و حمایت از رقابت منصفانه میان تجار و فعالان اقتصادی در بازار می پردازد. در فقه شیعه، رقابت اقتصادی به عنوان بخشی از اصول کلی عدالت اجتماعی و اقتصادی مورد توجه قرار گرفته است. هرچند در فقه سنتی به صورت مستقیم به حقوق رقابت به معنای امروزی آن پرداخته نشده است، اما مفاهیمی مانند قاعده عسر و حرج و قاعده لاضرر می توانند به عنوان مبانی فقهی برای تنظیم حقوق رقابت تلقی شوند. هدف این پژوهش پاسخ به این سوال است که رویکرد فقه امامیه و حقوق ایران و افغانستان درباره حقوق رقابت چیست. این پژوهش با روش توصیفی-تحلیلی و بر مبنای مطالعات کتابخانه ای انجام شده و به این نتیجه دست یافته است که میان حقوق رقابت و قواعد فقهی رابطه ای مبنایی و تکمیلی وجود دارد؛ هر دو به دنبال جلوگیری از ورود ضرر در روابط اقتصادی هستند.

کلیدواژه ها:

اهداف حقوق رقابت ، انحصار ، ادغام ، حمایت از مصرف کننده