مدل سازی رشد اقتصادی با تاکید بر اثر متغیرهای اقلیمی دما و بارندگی با استفاده از رویکرد هیبریدی میانگین گیری بیزین و رگرسیون اسپلاین

رابطه میان تغییرات اقلیمی و رشد اقتصادی، به ویژه از مسیر متغیرهای دما و بارش، یکی از موضوعات مهم در اقتصاد رشد و اقتصاد محیط زیست است. شواهد تجربی نشان می دهد که اثر این متغیرها بر عملکرد اقتصادی غالبا خطی و یکنواخت نیست و استفاده از مدل های سنتی خطی می تواند به کاهش دقت برآورد و از دست رفتن بخشی از اطلاعات منجر شود. بر این اساس، هدف اصلی پژوهش حاضر، مدل سازی رشد اقتصادی با تاکید بر نقش متغیرهای اقلیمی دما و بارندگی، با استفاده از رویکرد ترکیبی میانگین گیری بیزین و رگرسیون اسپلاین پانلی است. این پژوهش از نوع اکتشافی بوده و ۵۷ کشور عضو سازمان همکاری اسلامی را طی دوره زمانی ۱۹۸۵ تا ۲۰۲۳ بررسی می کند. در مرحله نخست، کاراترین روش مدل سازی از میان رویکردهای BMA، TVP-DMA، TVP-DMS و WALS انتخاب شد که نتایج پیش بینی درون نمونه ای، برتری روش میانگین گیری بیزین را تایید کرد. بر اساس این روش، ۲۰ متغیر غیرشکننده موثر بر رشد اقتصادی شناسایی شدند که باز بودن اقتصاد مهم ترین آن ها بود. نتایج نشان داد متغیرهای اقلیمی بارش و تغییر دما، اگرچه در اولویت های پایین تر قرار دارند، اما اثری منفی و معنادار بر رشد اقتصادی دارند. در مرحله دوم، با استفاده از رگرسیون اسپلاین پانلی سه گره ای، تغییر شدت اثرگذاری متغیرها در رژیم های مختلف بررسی شد. یافته ها نشان داد برخلاف بسیاری از متغیرهای اقتصادی که الگوی U معکوس دارند، اثر منفی بارش و دما بر رشد اقتصادی در گره های متوالی تشدید می شود.

کلیدواژه ها:

اسپیلاین ، اقلیم ، بارندگی ، دما ، رشد اقتصادی