مدل نظری تاثیر بستر جغرافیایی و زیست بوم منطقه در تعیین معجزه ناقه صالح علیه السلام

یکی از معجزاتی که قرآن چندین بار بر وقوع آن تاکید کرده، معجزه حضرت صالح (ع) در بیرون آوردن ناقه از کوه است. دغدغه اصلی این پژوهش پاسخ به این دو سوال است: آیا قرآن کریم به مقوله تاثیر جغرافیا در تعین نوع اعجاز الهی (ناقه) پرداخته است؟ فناوری های جغرافیایی چگونه می تواند در تعین اعجازی خاص موثر باشد؟ روش این پژوهش رویکرد داده بنیاد است و در آن از روش نظریه پردازی داده محور استفاده شده و این مدل را با کشف مقوله های فرعی نسبت به مقوله اصلی شکل داده است. با استفاده از داده های موجود در آیات قرآن کریم و گزارش های مطرح از آثار جغرافی دانان از این منطقه، می توان به سه مقوله محوری از حداقل ۶۱ داده به دست آمده دست یافت. این داده ها حاکی از آن است که ویژگی های جغرافیایی منطقه حجر با اعجاز ناقه ارتباط دارد؛ چراکه حجر منطقه ای کوهستانی بود و مردم آن مهارت بالایی در سنگ تراشی داشتند؛ علاوه بر اینکه در بین آن ها، شتر اهمیت بسیار زیادی داشت. هسته محوری با فراهم شدن بسترهای لازم، پیامدهای خوبی (مانند اثبات فرازمانی بودن قرآن کریم با پیشرفت علم یا امکان به کارگیری علوم مختلف در راستای اهداف قرآن) برای فهم انتخاب نوع معجزه ناقه متناسب با عوامل جغرافیای انسانی ایجاد می کند و بالطبع موجب آشکار شدن ارتباط عمیق بین معجزات انبیا و شرایط روز محیطی و اثبات فرازمانی بودن قرآن کریم می شود. با وجود این، برای دست یافتن به دستاوردها، برنامه ریزی دقیق در ثبت پروژه های تحقیقاتی مطالعات بین رشته ای جغرافیا و قرآن توصیه می گردد.

کلیدواژه ها:

قرآن حکیم ، بستر جغرافیایی ، ناقه صالح ، قوم ثمود