بررسی رابطه بین بحران مالی شرکت و لحن بدبینانه گزارشگری مالی

یکی از مهمترین ویژگی های اطلاعات متنی، نوع لحن آن می باشد. در حسابداری منظور از لحن، میزان مثبت و منفی بودن متن گزارش ها است. لحن گزارش های منتشر شده از سوی مدیران، با استفاده از واژگان و ترکیب کلمات مثبت و منفی مشخص می شود که به نوعی قصد مدیریت را در نحوه اطلاع رسانی به افراد برون سازمانی نشان می دهد. از این رو، اطلاعات متنی مورد استفاده مدیریت می تواند در نوع تصمیم اتخاذی سرمایه گذاران موثر واقع شود. هدف این پژوهش، بررسی رابطه بین بحران مالی شرکت و لحن بدبینانه گزارشگری مالی است. پژوهش حاضر از لحاظ نتایج اجرا کاربردی بوده و از بعد روش شناسی همبستگی و از لحاظ زمان انجام پژوهش از نوع علی (پس رویدادی) می باشد. برای محاسبه لحن بدبینانه از روش داویس و تاماسوییت (۲۰۱۲) استفاده شده است. نمونه پژوهش حاضر شامل ۱۳۶ شرکت پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران برای سال های ۱۳۹۸ تا ۱۴۰۳ می باشد. برای آزمون فرضیه پژوهش از رگرسیون چند متغیره با داده های ترکیبی استفاده شده است. نتایج حاصل از آزمون فرضیه نشان داد که بین بحران مالی شرکت و لحن بدبینانه گزارشگری مالی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. به عبارتی شرکت هایی که دچار بحران مالی شده اند، لحن گزارشگری مالی آنها بدبینانه می باشد.

کلیدواژه ها:

بحران مالی ، لحن بدبینانه ، گزارشگری مالی