اضطراب سلامت در دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی: تحلیل رگرسیونی سواد سلامت و عوامل جمعیتی- اجتماعی

مقدمه: افراد با سطح پایین تر سواد سلامت، اضطراب بیشتری را تجربه می کنند. پژوهش حاضر به منظور تعیین اضطراب سلامت در دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی بابل و بررسی ارتباط آن با سواد سلامت و برخی عوامل جمعیتی- اجتماعی انجام شد. روش ها: در این مطالعه مقطعی، ۳۲۱ نفر از دانشجویان جدیدالورود به صورت تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. اطلاعات به کمک پرسش نامه های اطلاعات دموگرافیک- اجتماعی، اضطراب سلامت و سواد سلامت جمع آوری گردید. داده ها با استفاده از آزمون های ANOVA، Independent t، ۲c، رگرسیون تک متغیره و چند متغیره در نرم افزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: ۱۴۱ نفر (۹/۴۳ درصد) از دانشجویان شرکت کننده پسر و ۱۸۰ نفر (۱/۵۶ درصد) از آنان دختر بودند. میانگین نمره کل اضطراب سلامت در دانشجویان، ۳۶/۵ ± ۶۰/۱۳ و نمره کل سواد سلامت، ۸۷/۲۴ ± ۲۰/۱۴۷ گزارش شد. تحلیل رگرسیونی نشان داد که دو متغیر سواد سلامت و اضطراب سلامت ارتباط معکوس و معنی داری داشتند (۰۰۱/۰ > P). همچنین، ارتباط معکوس سواد سلامت با دو بعد ابتلا به بیماری و پیامدهای منفی بیماری در اضطراب سلامت تایید گردید (۰۰۱/۰ > P). در تحلیل تک متغیره، بعد نگرانی کلی سلامت معنی دار نبود، اما در تحلیل چند متغیره مشخص شد که به ازای یک واحد افزایش نمره سواد سلامت، نمره بعد نگرانی کلی سلامت به طور متوسط ۰۱/۰ واحد افزایش یافت (۰۳۱/۰ = P). نتیجه گیری: افزایش سواد سلامت با کاهش اضطراب سلامت همراه است. اگرچه در تحلیل های تک متغیره تفاوت هایی بر اساس جنسیت و رشته تحصیلی مشاهده گردید، اما این روابط در مدل چند متغیره معنی دار نبود. بنابراین، مهم ترین عامل مرتبط با اضطراب سلامت، سطح سواد سلامت دانشجویان است. به نظر می رسد که ارتقای سواد سلامت از طریق برنامه های آموزشی، می تواند به کاهش اضطراب سلامت و بهبود وضعیت روانی دانشجویان کمک کند.

کلیدواژه ها:

Anxiety disorders ، Anxiety ، Health literacy ، Students ، اختلالات اضطرابی ، اضطراب ، سواد سلامت ، دانشجویان