اثر حفاظتی ویتامین E و عصاره آبی برگ آویشن بر سمیت سلولی ناشی از آمیودارون بر رده سلولی غیرسرطانی ریه (HLF) و رده سلولی سرطانی ریه (A۵۴۹)

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 15

فایل این مقاله در 11 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_GOUMS-28-1_009

تاریخ نمایه سازی: 14 مرداد 1405

چکیده مقاله:

زمینه و هدف: آمیودارون یک داروی ضدآریتمی موثر در آریتمی های قلبی است که به دلیل وجود ید در ساختار آن تمایل به تجمع در بافت های چربی دوست از جمله ریه ها دارد که منجر به آسیب ریه و سایر عوارض مهم این دارو می شود. این مطالعه به منظور تعیین اثر حفاظتی ویتامین E و عصاره آبی برگ آویشن بر سمیت سلولی ناشی از آمیودارون بر رده سلولی غیرسرطانی ریه (HLF) و رده سلولی سرطانی ریه (A۵۴۹) انجام شد. روش بررسی: این مطالعه توصیفی تحلیلی روی رده سلولی غیرسرطانی ریه (HLF) و رده سلولی سرطانی ریه (A۵۴۹) تهیه شده از انستیتو پاستور ایران در آزمایشگاه کشت سلولی دانشکده داروسازی دانشگاه علوم پزشکی مازندران انجام شد. گروه بندی رده سلولی سرطانی و غیرسرطانی ریه شامل کنترل منفی، کنترل مثبت (آمیودارون در غلظت IC۵۰) و گروه های تیمار شده با تیمین و ویتامین E در غلظت های ۱۰، ۲۰ و ۵۰ میکرومولار و گروه های تک تیمین و ویتامین E در غلظت ۵۰ میکرومولار به صورت سه تکرار و تعداد سلول ها ۱۰۴ بودند. به منظور بررسی سمیت سلولی آمیودارون (۶/۵ میکرومولار) سنجش MTT (۴۸ ساعته)، ROS (۶ ساعته) و LPO (۴۸ ساعته) انجام شد. یافته ها: افزودن آمیودارون به سلول های سرطانی و غیرسرطانی ریه منجر به کاهش معنی دار درصد بقای سلولی در سنجش MTT (در رده نرمال غلظت ۵۰ میکرومولار از تیمین و ویتامین E و در رده سرطانی غلظت ۲۰ میکرومولار تیمین و ویتامین E) و افزایش قابل توجه در مقدار ROS (رده نرمال در غلظت های ۲۰ و ۵۰ میکرومولار تیمین و ویتامین E و رده سرطانی در غلظت ۲۰ میکرومولار تیمین و ویتامین E) و MDA در سنجش LPO (رده نرمال در غلظت های ۲۰ و ۵۰ میکرومولار تیمین و ویتامین E و رده سرطانی در غلظت ۲۰ میکرومولار تیمین و ویتامین E) گردید (P<۰.۰۵). افزودن مخلوطی از ویتامین E و عصاره آویشن در سلول های غیرسرطانی ریه مسموم با آمیودارون منجر به افزایش معنی دار بقای این سلول ها باIC۵۰  و کاهش معنی دار ROS و MDA گردید (P<۰.۰۵). نتیجه گیری: افزودن آمیودارون به سلول های سرطانی و غیرسرطانی ریه منجر به سمیت در این رده های سلولی می شود. افزودن ویتامین E و عصاره آویشن به سلول های تیمار شده با آمیودارون منجر به کاهش آسیب اکسیداتیو وافزایش درصد بقای سلولی بر روی سلول های غیرسرطانی ریه گردید.

نویسندگان

سارا رایزن

Pharmacology Student, Ramsar Campus, Mazandaran University of Medical Sciences, Ramsar, Iran.

مهرآسا شادمانی

Ph.D in Toxicology, Department of Toxicology and Pharmacology, Faculty of Pharmacy, Mazandaran University of Medical Sciences, Sari, Iran.

الهه قره خانی

Ph.D in Toxicology, Department of Toxicology and Pharmacology, Faculty of Pharmacy, Mazandaran University of Medical Sciences, Sari, Iran.

محبوبه رحمتی کوکنده

Ph.D in Toxicology, Department of Toxicology and Pharmacology, Faculty of Pharmacy, Mazandaran University of Medical Sciences, Sari, Iran.

محمد شکرزاده

Professor, Department of Toxicology and Pharmacology, Faculty of Pharmacy, Mazandaran University of Medical Sciences, Sari, Iran. Pharmaceutical Sciences Research Center, Hemoglobinopathy Institute, Mazandaran University of Medical Sciences, Sari, Iran.