بررسی تاثیر تولید ناخا لص داخلی حقیقی بر قدرت نظامی

در عصر حاضر توجه به قدرت نظامی و اصل بازدارندگی آن در میان کشورها بیش از گذشته اهمیت پیدا کرده است. به همین منظور برای تامین و افزایش منابع بودجه برای پوشش هزینه های نظامی و گسترش قدرت نظامی، رقابت بالایی در حوزه تولید و بهبود وضعیت اقتصادی میان کشورهای توسعه یافته و درحال توسعه شکل گرفته است. در این پژوهش تاثیر تولید ناخالص داخلی حقیقی ایران بر قدرت نظامی از طریق دو شاخص مخارج حقیقی نظامی و تعداد نیروی نظامی با استفاده از مدل VECM برای بازه زمانی ۱۴۰۱-۱۳۵۹ را مورد مطالعه قرار داده ایم. در این تحقیق با استفاده از روش هم انباشتگی جوهانسن به این نتیجه رسیدیم که میان تولید ناخالص داخلی حقیقی و هر دو شاخص نظامی ارتباط بلندمدت وجود دارد. بدین صورت که افزایش یک واحدی تولید ناخالص داخلی حقیقی باعث افزایش معنی دار ۹۷/۱ واحدی مخارج حقیقی نظامی و افزایش معنی دار ۸۹/۰ واحدی تعداد نیروی نظامی در بلندمدت می شود. همچنین با برآورد رابطه تصحیح خطای کوتاه مدت برای معادله بلندمدت مخارج حقیقی نظامی و نیروی نظامی مشاهده می شود که در صورت انحراف این دو متغیر از روند بلندمدت خود، هرساله با نرخ ۸/۴ درصدی برای هزینه نظامی و با نرخ ۶/۳ درصدی برای نیروی نظامی این شکاف ترمیم می شود که نشان دهند سرعت پایین تعدیل به سمت تعادل بلندمدت است. با توجه به هم جهت بودن نحوه تاثیرگذاری تولید بر هردو شاخص نظامی، در حالت کلی می توان این گونه نتیجه گرفت که افزایش تولید ناخالص داخلی، در بلندمدت اقتدار نظامی را برای کشور ایران به دنبال خواهد داشت.

کلیدواژه ها:

تولید ناخالص داخلی حقیقی ، هزینه نظامی ، نیروی نظامی ، VECM