طراحی و پیاده سازی سامانه پایش اجرام فضایی با رویکرد راهبردی و نیاز کشور ایران : مروری بر معماری های کشورهای پیشرو و ارائه یک راه کار بومی

در این پژوهش با تمرکز بر سامانه های نظارت فضایی کشورهای پیشرو ، به تحلیل اصول طراحی ، فناوری های به کار رفته، و راهبردهای عملیاتی و کاربردی آن ها می پردازد. ابتدا، سامانه های کلیدی نظارت فضایی و پایش اجرام فضایی در کشورهای ایالات متحده، چین ، روسیه و اتحادیه اروپا بررسی شده و مشخصات فنی آن ها تحلیل می شود. بر اساس این بررسی ها، ایالات متحده از شبکه ای گسترده از رادارهای آرایه فازی چند باندی و تلسکوپ های اپتیکی پیشرفته در قالب یک سامانه پایش اجرام فضایی یکپارچه استفاده می کند که سطح پوشش جهانی جامعی را فراهم می آورد. چین با تمرکز بر تلسکوپ های اپتیکی بزرگ و شبکه های اپتیکی منطقه ای، توانسته در نظارت بر مدارهای GEO (geosynchronous equatorial orbit) به پیشرفت قابل توجهی دست یابد، درحالی که روسیه به بهره گیری از زیرساخت های راداری قدیمی شوروی همراه با فناوری های مدرن پرداخته است. اروپا نیز با ترکیب حسگرهای اپتیکی و راداری در قالب یک شبکه چند ملیتی، بر اهداف علمی و تجاری متمرکز است. بر اساس این تحلیل ها، سامانه ی پایش اجرام فضایی بومی برای ایران پیشنهاد شده است که شامل حسگرهای زمینی و فضایی با معماری یکپارچه، ازجمله رادارهای آرایه فازی و تلسکوپ های مجهز به اپتیک تطبیقی ، و همچنین زیرساخت نرم افزاری پردازش داده پیشرفته است. این سامانه نظارت فضایی با بهره گیری از فناوری های بومی، قابلیت گسترش و توسعه همکاری بین المللی طراحی شده و قادر است ایران را به عنوان یک بازیگر مسئول در جامعه فضایی بین المللی مطرح سازد.

کلیدواژه ها:

Space surveillance systems ، Architecture ، Space-based technologies ، Space Object Tracking ، Space Traffic Management