<span lang="FA">زیارت اربعین و حکمرانی مشارکتی؛ الگویی تمدنی از مشارکت مردمی در <span lang="FA"> <span lang="FA">بستر شعائر دینی

زیارت اربعین یکی از بزرگ ترین اجتماعات دینی در جهان اسلام و نمود بارزی از هم بستگی اجتماعی، تعاون مردمی و مشارکت داوطلبانه است که می تواند الگوی عملی حکمرانی مشارکتی را در بستر فرهنگی و دینی به دست دهد. این مقاله تلاش می کند با تحلیل ابعاد اجتماعی، مدیریتی و معرفتی این آیین ظرفیت های آن را برای طراحی و تبیین الگوی حکمرانی اسلامی مشارکتی بررسی کند. مقاله با بهره گیری از منابع دینی، تجربه های میدانی و مطالعات میان رشته ای نشان می دهد که مشارکت داوطلبانه، نظم خودجوش، خدمت رسانی بی مزد و مسئولیت پذیری اجتماعی زائران و موکب داران در مسیر اربعین جلوه ای از حکمرانی برآمده از ایمان و اراده مردمی است. در این جهت الگوی اربعین می تواند الهام بخش سیاست گذاری هایی باشد که بر شفافیت، اعتماد متقابل و مشارکت واقعی مردم در اداره امور جامعه تاکید می کند. این نوشتار در پی آن است که اربعین را نه صرفا آیینی دینی بلکه بستری برای بازاندیشی در شیوه های حکمرانی بر پایه ارزش های اسلامی معرفی کند.

کلیدواژه ها:

زیارت اربعین ، حکمرانی مشارکتی ، سرمایه اجتماعی ، تمدن اسلامی