<span lang="FA">کاربست الگوی بهینه سازی مشارکت شهروندان در فرایند خط مشی گذاری عمومی (مطالعه موردی: توسعه فضای سبز کلانشهر تهران)

هدف پژوهش حاضر طراحی و کاربست الگوی بهینه سازی مشارکت شهروندان در فرایند خط مشی گذاری عمومی با هدف توسعه فضای سبز کلانشهر تهران بوده است. تحقیق حاضر به لحاظ هدف، کاربردی، به لحاظ روش گردآوری داده ها، اکتشافی و به لحاظ ماهیت داده ها، کیفی و کمی (آمیخته) است. روش گردآوری داده ها در بخش کیفی از نوع مصاحبه و جهت تحلیل از تکنیک گرندد تئوری در محیط نرم افزار مکس.کیو.دی.ای ۲۰۱۸ استفاده گردید. در بخش کمی داده ها با روش تحلیل عاملی اکتشافی و تاییدی با نرم افزارهای SPSS AMOS مورد تحلیل واقع شدند. جامعه آماری در بخش کیفی شامل ۲۵ تن از نخبگان دانشگاهی از رشته های سیاستگذاری، مدیریت و مدیران فضای سبز شهرداری تهران بودند که با استفاده از روش گلوله برفی تا رسیدن به اشباع نظری با ۲۲ خبره مصاحبه عمیق انجام شد. در بخش کمی جامعه آماری شامل کارکنان رسمی و قراردادی شهرداری و فضای سبز شهرداری تهران بوده است که برای سنجش مدل، پرسش نامه محقق ساخته ای با روش نمونه گیری خوشه ای نسبی در بین ۲۸۵ نفر از نمونه ها توزیع گردید. میزان پایایی پرسش نامه با استفاده از روش آلفای کرونباخ به میزان ۷۸/۰ به دست آمد. نتایج بخش کیفی نشان داد الگوی بهینه سازی مشارکت شهروندان در فرایند خط مشی گذاری عمومی با هدف توسعه فضای سبز کلانشهر تهران دارای ۱۵ بعد به شرح شرایط علی ۱. مسئولیت و تعهد ۲. تعاملات مستمر ۳. آموزش و یادگیری، شرایط زمینه ای ۴. تدوین بسته مالیاتی سبز، ۵. فرهنگ سازی، ۶. نگرش و آگاهی مدیران، شرایط مداخله ای ۷. استراتژی سبز، ۸. تاسیسات و تجهیزات مدرن، ۹. تکنولوژی و عملیات فنی، راهبرد ۱۰. سیاستگذاری های میان مدت و بلندمدت شهرداری، ۱۱. نظارت و ارزیابی مستمر ۱۲. برنامه های مدیریت مصرف شهروندان ۱۳. برنامه های مدیریت آلاینده های شهری و پیامد ۱۴. توسعه فضای سبز شهری و ۱۵. مشارکت فعال و پویای اجتماعی بوده است. نتایج بخش کمی نشان داد تمامی ابعاد مدل پژوهش مورد تایید واقع شدند.

کلیدواژه ها:

بهینه سازی ، تهران ، خط مشی گذاری عمومی ، فضای سبز ، مشارکت شهروندان