تحلیل سنت غلبه حق بر باطل در تفسیر المیزان و دلالت های تربیتی فردی و اجتماعی آن

سنت الهی «غلبه حق بر باطل» یکی از قوانین بنیادین و تغییرناپذیر در نظام هستی و تاریخ از منظر قرآن کریم است که برتری نهایی حق را در برابر باطل تضمین می کند. مسئله اصلی پژوهش حاضر آن است که این سنت قرآنی چه دلالت های تربیتی برای فرآیند تعلیم و تربیت دینی دارد و چگونه می توان از آن، الگویی کارآمد برای پرورش انسان مومن در نظام تربیت اسلامی استخراج کرد. این مقاله با بهره گیری از روش تفسیر موضوعی و تحلیل محتوای آیات قرآنی، به بررسی دیدگاه علامه طباطبایی در تفسیر المیزان درباره این سنت می پردازد. نوآوری پژوهش در آن است که برخلاف تحقیقات پیشین که به تحلیل مفهومی این سنت پرداخته اند، این مقاله آن را در چارچوب تربیت فردی، اجتماعی و معنوی تبیین کرده است. یافته ها نشان می دهد که ایمان به این سنت، زمینه ساز تربیت انسان هایی مقاوم، عدالت خواه، آینده نگر و مسئول در برابر جامعه است. همچنین، این سنت بر پرورش استقامت، اعتماد به عدالت الهی، بصیرت تاریخی و درونی سازی حق گرایی تاکید دارد.در نتیجه، سنت غلبه حق بر باطل نه تنها قاعده ای تکوینی، بلکه الگویی راهبردی برای تربیت دینی در دوران معاصر است. توصیه می شود این سنت به عنوان یکی از مبانی تربیت قرآنی در برنامه های آموزشی نهادهای تربیتی گنجانده شود.

کلیدواژه ها:

سنت های الهی ، سنت غلبه حق بر باطل ، تفسیر المیزان ، علامه طباطبایی ، دلالت های تربیتی