بررسی قابلیت های بالقوه گرو ه های آموزشی دانشکده علوم انسانی در زمینه مسئولیت پذیری اجتماعی

هدف: هدف پژوهش حاضر شناسایی ظرفیت و قابلیت های بالقوه گرو ه های آموزشی دانشکده علوم انسانی در زمینه مسئولیت پذیری اجتماعی بود. روش: این پژوهش با شیوه مطالعه موردی انجام شد. میدان پژوهش شامل کلیه مدیران گروه های آموزشی دانشکده علوم انسانی دانشگاه بوعلی سینا همدان که به روش ملاکی و قاعده رسیدن به حد اشباع داده ها، ۱۰ نفر به عنوان مشارکت کننده انتخاب گردیدند. ابزار مورداستفاده مصاحبه نیمه ساختاریافته بود. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از روش تحلیل مضمون استفاده گردید. اعتبار داده ها از طریق بازبینی اعضا و ممیز خارجی تعیین و اعتبار یافته ها با استفاده از روش CVR مشخص گردید. نتایج: نتایج نشان داد ظرفیت و قابلیت های بالقوه گرو ه های آموزشی دانشکده علوم انسانی در زمینه مسئولیت پذیری اجتماعی شامل، پاسخ گویی به نیازهای جامعه محلی، تعامل سازنده با نهادهای مدنی و سمن ها در حوزه نیازهای اجتماعی، تلاش برای تحقق دانشگاه سبز، توجه به تسهیل آموزش برای دانشجویان با نیازهای ویژه، توجه به توسعه هویت اسلامی- ایرانی، پذیریش و تکریم اصل چند فرهنگی، توسعه آموزش تم محور، تربیت فراگیرانی سازگار با تغییرات مستمر در کلیه ابعاد زندگی، توجه به توسعه آموزش بدون مرز، توجه به توسعه آموزش شهروندی، توجه به پیوند تحقیقات دانشگاهی با نیازهای جامعه محلی، تاکید بر گسترش و اشاعه دانش، تولید و ابداع نظریه های بومی، تسهیل فعالیت های داوطلبانه و خیرخواهانه، ترویج مدیریت اخلاق مدار، پرورش دانشجویانی فکور، نقاد و کارآمد، تلاش در جهت دانش افزایی، اساتید در حوزه مسئولیت اجتماعی دانشگاه، توجه ویژه به توسعه روش ها و ابزارهای نوین یاددهی- یادگیری و ایجاد انگیزه برای مشارکت فعال در حوزه مسئولیت اجتماعی دانشگاه، می باشد. نتیجه گیری: درنهایت می توان بیان نمود که پرداختن به مسائل و چالش های نوظهور جامعه، مستلزم شناسایی ظرفیت ها و قابلیت های گروه های آموزشی در زمینه مسئولیت پذیری اجتماعی می باشد، چنین کوششی نویدبخش آینده ای روشن تر برای توسعه پایدار جامعه است.

کلیدواژه ها:

university social responsibility ، academic departments ، humanities ، capacities and capabilities ، دانشگاه مسئولیت پذیر اجتماعی ، گروه های آموزشی ، علوم انسانی ، ظرفیت ها و قابلیت ها